Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് 2 [Vichithran]

വിളി കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ വിനയവും ഒപ്പം കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെ ഓർമ്മകൾ നൽകിയ ഒരു ചെറിയ തിളക്കവും മിന്നിമറഞ്ഞു. അവൻ തോളിലെ തോർത്തെടുത്ത് നെഞ്ചിലെ വെള്ളം പതുക്കെ തുടച്ചു.

"സാറാമ്മാമ്മേ... ഞാൻ എല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ചു. ഇനി നാളെ വരാം."

സാറ പതുക്കെ അവനിലേക്ക് നടന്നു. വരാന്തയുടെ അറ്റത്തെ നിഴലിൽ, ആരും കാണാത്ത ഒരിടത്ത് അവൾ അവന് മുന്നിൽ നിന്നു. അവളുടെ നൈറ്റിയിൽ നിന്നുള്ള സുഗന്ധം രാജപ്പന്റെ മൂക്കിലേക്ക് പടർന്നു.

"രാജപ്പാ... നിനക്കറിയാമല്ലോ അകത്തിരിക്കുന്നത് എന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരി ശോഭയാണ്. കൊച്ചിയിൽ അവൾക്ക് വലിയൊരു ഫ്ലാറ്റുണ്ട്. അവിടെ ചില പണികൾ നടക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ വിശ്വസ്തനായ ഒരാളെ കിട്ടാതെ അവൾ വിഷമിക്കുകയാ." സാറ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി സംസാരിച്ചു. അവൾ തന്റെ ശബ്ദം അല്പം കൂടി താഴ്ത്തി.

"മറ്റാരെയും എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റില്ല രാജപ്പാ. നീ പോയി ആ പണികൾ ഒന്ന് തീർത്തു കൊടുക്കണം. എനിക്ക് വേണ്ടിയാണെന്ന് കരുതി നീ ഇത് ചെയ്യണം."

രാജപ്പൻ അല്പം പതറി. "അവിടെയോ... സാറാമ്മാമ്മേ, എനിക്ക് ഈ സിറ്റിയൊക്കെ പേടിയാ. പിന്നെ... നിങ്ങളെ വിട്ട് നിൽക്കാൻ എനിക്ക്..." അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കൈയ്യിൽ തൊടാൻ ആഞ്ഞു, പക്ഷേ അകത്ത് ശോഭ ഉണ്ടെന്ന ബോധത്തിൽ കൈ പിൻവലിച്ചു.

സാറ അവന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി പതുക്കെ തലോടി.

"എനിക്കറിയാം രാജപ്പാ... നിനക്ക് എന്നെ വിട്ടുനിൽക്കാൻ പ്രയാസമാണെന്ന്. എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെ. പക്ഷേ, ശോഭയോട് ഞാൻ നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ വല്ലാതെ പുകഴ്ത്തി പറഞ്ഞുപോയി. നീ വരാതിരുന്നാൽ എന്റെ വാക്കിന് വിലയുണ്ടാവില്ല. ഏതാനും ദിവസത്തെ കാര്യമല്ലേ? നീ പോയി വായോ."

അവൾ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് മെല്ലെ അമർത്തി. അതൊരു രഹസ്യമായ ഉറപ്പായിരുന്നു.

ശോഭയുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെക്കുറിച്ച് അവൾ ഒരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല. വെറുമൊരു വീട്ടുപണിക്കാരന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം മാത്രമാണ് അവനെ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്ന രീതിയിലാണ് അവൾ സംസാരിച്ചത്.

"ശരി സാറാമ്മാമ്മേ... നിങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ എനിക്ക് മറുവാക്കില്ല. ഞാൻ പൊക്കോളാം." രാജപ്പൻ സമ്മതിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ സാറയോടുള്ള ആ അന്ധമായ അനുസരണയുണ്ടായിരുന്നു.

രാജപ്പൻ