Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് 2 [Vichithran]

മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. കുളിച്ചു വന്ന അവന്റെ തലമുടിയിലെ നനവ് ആ തണുപ്പിൽ ഒരു തിളക്കം നൽകി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം സങ്കടം സാറ കണ്ടു—തന്റെ സാറാമ്മാമ്മയെ വിട്ടുപോകുന്നതിന്റെ ആ വിഷമം.

"സാറാമ്മാമ്മേ... ഞാൻ റെഡിയായി," അവൻ വിനീതനായി പറഞ്ഞു.
സാറ പതുക്കെ അവനിലേക്ക് അടുത്തു. അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ പതുക്കെ ശരിയാക്കി കൊടുത്തു.

"നന്നായി പണിയെടുക്കണം രാജപ്പാ. ശോഭയ്ക്ക് പരാതിയൊന്നും ഉണ്ടാവരുത്. പണിയൊക്കെ തീർത്ത് വേഗം ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ പോന്നോളണം." അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു നിഗൂഢമായ പുഞ്ചിരി നൽകി. '

പണിയെടുക്കണം' എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം രാജപ്പൻ മനസ്സിലാക്കിയത് വെറുമൊരു വീട്ടുപണി എന്നാണ്, പക്ഷേ സാറയുടെ മനസ്സിൽ അതൊരു വലിയ കളിയായിരുന്നു.

അതേസമയം, അകത്തെ മുറിയിൽ ശോഭ പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. തലേദിവസം കണ്ട ആ പഴയ ശോഭയല്ല ഇപ്പോൾ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്. രാജപ്പനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് ഉറക്കമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞ ആ രാത്രി അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക കാന്തികത നിറച്ചിരുന്നു. അവൾ അല്പം കൂടി ഗാഢമായ ഒരു പെർഫ്യൂം തിരഞ്ഞെടുത്തു. തന്റെ സിൽക്ക് ടോപ്പിന്റെ ബട്ടണുകൾ ശരിയായിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾ ഉറപ്പുവരുത്തി.

ശോഭ സാവധാനം ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ബാഗ് കയ്യിലുണ്ട്. രാജപ്പൻ വരാന്തയിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് ആഞ്ഞു പിടച്ചു. വെളിച്ചത്തിൽ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ പേശികളുടെ വടിവ് കൂടുതൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.

"സാറേ... എങ്കിൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ," ശോഭ പറഞ്ഞു. അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു.

സാറ രാജപ്പനെ ശോഭയ്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് നീക്കി നിർത്തി. "ഇതാ രാജപ്പൻ. ഇവനെ ഞാൻ നിന്നെ ഏൽപ്പിക്കുകയാണ്. എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനാ ഇവൻ, അതുകൊണ്ട് നീ നല്ലപോലെ നോക്കിക്കോണം."

ശോഭ രാജപ്പന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. രാജപ്പൻ വസ്ത്രം ധരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ മനസ്സിൽ തലേദിവസം സാറ വിവരിച്ച ആ നഗ്നമായ രൂപമായിരുന്നു തെളിഞ്ഞു വന്നത്. അവൾക്ക് ചുറ്റും രാജപ്പന്റെ ആ വന്യമായ ഗന്ധം പടരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

"വാ രാജപ്പാ... നമുക്ക് പോകാം. ഒത്തിരി ദൂരം ഡ്രൈവ് ചെയ്യാനുള്ളതാ," ശോഭ ശബ്ദം താഴ്ത്തി