Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് 2 [Vichithran]

കടന്നു.

മുറിക്കുള്ളിലെ വെളിച്ചം വല്ലാതെ കുറഞ്ഞിരുന്നു. നീലനിറത്തിലുള്ള ഒരു മങ്ങിയ പ്രകാശം ആ വലിയ മുറിയിലാകെ പടർന്നുനിൽക്കുന്നു. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പ് അവന്റെ പരുക്കൻ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. ശോഭ കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഒരു പുസ്തകം നോക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വേഷം മാറിയിരുന്നു; കനം കുറഞ്ഞ, വെളുത്ത സിൽക്ക് നൈറ്റിയിൽ അവൾ ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.

രാജപ്പൻ വാതിൽക്കൽ തന്നെ നിന്നു. അവൻ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. മുറിക്കുള്ളിലെ ആ തണുത്ത മാർബിൾ തറയിൽ എവിടെയെങ്കിലും കിടക്കാമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. അവൻ തന്റെ തോളിലിരുന്ന തോർത്ത് മടക്കി താഴെ വിരിക്കാനായി കുനിഞ്ഞു.

"നീ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത് രാജപ്പാ?" ശോഭയുടെ ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ ഒരു മന്ത്രം പോലെ മുഴങ്ങി.

രാജപ്പൻ പരുങ്ങലോടെ എഴുന്നേറ്റു. "അത്... ചേച്ചി... ഞാൻ ഇവിടെ താഴെ കിടന്നോളാം. എനിക്ക് ഈ കട്ടിലൊന്നും ശീലമില്ല."

ശോഭ പുസ്തകം അടച്ചുവെച്ച് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവൾ ഒരല്പം പോലും ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ നഗ്നമായ പാദങ്ങൾ മാർബിളിൽ ഉരസുന്ന ശബ്ദം പോലും രാജപ്പന് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവൾ അവന് തൊട്ടുപിന്നിൽ വന്നു നിന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ വശ്യമായ ഗന്ധം അവനെ പൊതിഞ്ഞു.

"താഴെയല്ല രാജപ്പാ നീ കിടക്കേണ്ടത്," അവൾ അവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. "നീ ഈ കട്ടിലിൽ എന്റെ കൂടെയാണ് കിടക്കേണ്ടത്."

രാജപ്പൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവന്റെ ശരീരം ഒരു നിമിഷം മരവിച്ചു. "ചേച്ചി... അത്... അത് പാപമല്ലേ? ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പണിക്കാരനല്ലേ? സാറാമ്മാമ്മ എന്നെ അയച്ചത് പണിക്കല്ലേ..."

ശോഭ പതുക്കെ അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു നിന്നു. അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലെ പരുക്കൻ പേശികളിൽ പതുക്കെ തലോടി. "പകൽ നീ എന്റെ പണിക്കാരനാണ് രാജപ്പാ... പക്ഷേ രാത്രിയിൽ എനിക്ക് വേണ്ടത് കേവലം ഒരു വേലക്കാരനെയല്ല. എന്റെ ഈ ഏകാന്തതയിൽ എനിക്ക് കൂട്ടിന് വേണ്ടത് നിന്നെപ്പോലെ കരുത്തനായ ഒരു പുരുഷനെയാണ്."

അവൾ പതുക്കെ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ദാഹം നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "സാറയുടെ