Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് 2 [Vichithran]

കുനിഞ്ഞിരുന്ന് തറ തുടച്ചു. ശോഭയുടെ പാദങ്ങൾ അവന്റെ കൈകൾക്ക് തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു. അവളുടെ കാലിലെ ആ വെളുത്ത ചർമ്മവും നഖങ്ങളിലെ ചുവന്ന ചായവും കണ്ടപ്പോൾ രാജപ്പന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. അവൻ വേഗം പണി തീർത്ത് അവിടെ നിന്ന് മാറാൻ ശ്രമിച്ചു.

സന്ധ്യയായി. കൊച്ചി നഗരം അനേകം വെളിച്ചങ്ങളാൽ തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ശോഭ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വൈൻ ഗ്ലാസുമായി ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു. "രാജപ്പാ... പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ? ഇനി പോയി ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വാ. രാത്രിയാവാറായി."

രാജപ്പൻ ആലോചിച്ചു—രാത്രി! ഈ ആഡംബരത്തിന്റെ നടുവിൽ, ശോഭേച്ചിയുടെ ആ വലിയ കിടപ്പുമുറിയിൽ താൻ എങ്ങനെ ആ രാത്രി ചിലവഴിക്കും?

പാത്രങ്ങളെല്ലാം കഴുകി അടുക്കള വൃത്തിയാക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാജപ്പന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരുതരം കിതപ്പായിരുന്നു. അത് പണിയെടുത്തത് കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന രാത്രിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആകുലത കൊണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ കൈകൾ തുടച്ച്, തല താഴ്ത്തി ശോഭയുടെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് കടന്നു.

മുറിക്കുള്ളിലെ വെളിച്ചം വല്ലാതെ കുറഞ്ഞിരുന്നു. നീലനിറത്തിലുള്ള ഒരു മങ്ങിയ പ്രകാശം ആ വലിയ മുറിയിലാകെ പടർന്നുനിൽക്കുന്നു. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പ് അവന്റെ പരുക്കൻ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. ശോഭ കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഒരു പുസ്തകം നോക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വേഷം മാറിയിരുന്നു; കനം കുറഞ്ഞ, വെളുത്ത സിൽക്ക് നൈറ്റിയിൽ അവൾ ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.

രാജപ്പൻ വാതിൽക്കൽ തന്നെ നിന്നു. അവൻ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. മുറിക്കുള്ളിലെ ആ തണുത്ത മാർബിൾ തറയിൽ എവിടെയെങ്കിലും കിടക്കാമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിചാരം. അവൻ തന്റെ തോളിലിരുന്ന തോർത്ത് മടക്കി താഴെ വിരിക്കാനായി കുനിഞ്ഞു.

"നീ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത് രാജപ്പാ?"