Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് 2 [Vichithran]

സാറേ..." ശോഭ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സ്മാർട്ട് ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് സാറയുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി ആഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. "ഇവനാണോ നിന്റെ പറമ്പ് നോക്കുന്നത്? ഞാൻ സത്യം പറയാല്ലോ, ഇവന്റെ ഈ ആകാരം കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു. ഒരു മനുഷ്യന് ഇത്രയും കരുത്ത് ഉണ്ടാകുമോ?"

സാറ പതുക്കെ തന്റെ നൈറ്റിയുടെ തോളിൽ വീണു കിടന്ന മുടിയിഴകൾ പുറകിലേക്ക് ഒതുക്കി. അവൾ ഒരു നിഗൂഢമായ പുഞ്ചിരിയോടെ ശോഭയെ നോക്കി. "ഇവൻ പണിക്കാരൻ മാത്രമല്ല ശോഭേ... ഈ വീടിന്റെ ഓരോ തൂണും ഇവന്റെ കൈക്കരുത്തിലാണ് നിൽക്കുന്നത്. പറമ്പ് നോക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ ഇവനെ കഴിഞ്ഞേ വേറെ ആരുമുള്ളൂ."

"അതല്ലടി ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്..." ശോഭ ഒന്ന് തൊണ്ടയനക്കി. "ഇവന്റെ ആ നോട്ടം കണ്ടോ? പണിക്കാരന്റെ വിനയമൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ വലിയൊരു വന്യമൃഗത്തെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചതുപോലെയുണ്ട്. ഇവനെപ്പോലെ ഒരാൾ ഈ വീട്ടിൽ ഉള്ളപ്പോൾ നിനക്ക് പിന്നെ എന്തിനാടി പേടി? സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ഇവനെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും പേടി തോന്നുന്നു."

സാറ പതുക്കെ സോഫയിൽ ചാരിയിരുന്നു. അവൾ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ റബ്ബർ മരങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ രാജപ്പൻ തന്റെ പണിയായുധങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കുന്നത് അവ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.
"ശോഭേ... പുറമെ കാണുന്ന ഈ കരുത്തേക്കാൾ ഇവന് മറ്റൊരു വലിയ ഗുണമുണ്ട്," സാറ ശബ്ദം താഴ്ത്തി, വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "ഇവൻ പറഞ്ഞാൽ അനുസരിക്കും. ഒരക്ഷരം എതിർത്തു പറയില്ല. ഞാൻ എന്ത് ആജ്ഞാപിച്ചാലും അത് അതേപടി ചെയ്യുന്ന ഒരു സ്വഭാവമാണ് ഇവന്റേത്."

ശോഭയുടെ പുരികങ്ങൾ അല്പം ഉയർന്നു. അവൾ