Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് [Vichithran]

ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് മനുവിന് അനുഭവപ്പെട്ടു, പക്ഷേ അവൾ ഒരു വാക്കും പറഞ്ഞില്ല.

നിശബ്ദത ലംഘിച്ചു കൊണ്ട് അറ ചേച്ചി പതിയെ ചോദിച്ചു :

"ഇങ്ങനെ ഇരുന്നേ നേരം വെളുപ്പിക്കാനാണോ.. ഉറങ്ങേണ്ടെടാ ചെക്കാ.. haha"..

മനു :

"ആഹ് ചേച്ചി ഉറങ്ങണം.. സാധാരണ ചേച്ചി എപ്പോഴാ ഉറങ്ങാറ്?"

സാറ ചേച്ചി :

"ഓ എന്റെ ഉറക്കം ഒക്കെ കണക്കാ മോനെ..ഇങ്ങനെ ഇരുന്നു കൊറേ ടീവി കാണും..പിന്നെ പോയി കിടക്കും..അമ്മച്ചി താഴെയേ കിടക്കുന്നതു.. മരുന്ന് കഴിക്കുന്നുണ്ട്, അത് കൊണ്ട് നല്ല ഉറക്കം ആയിരിക്കും..അപ്പോൾ ഞാൻ മുകളിലത്തെ എന്റെ മുറീല് ചെന്ന് കിടക്കും..ചിലപ്പോ ഉറങ്ങും.. ചിലപ്പോ..ചില ദിവസങ്ങൾ.. ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കും.. എപ്പോഴോ ഉറങ്ങും..ഹഹ.. ബോർ അടിച്ചോ നിനക്ക് എന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ കേട്ടപ്പോൾ.."

മനു :

"എങ്കിൽ നമുക്ക് ഉറങ്ങാൻ നോക്കാം ചേച്ചി.."

രണ്ടു പേരും എണീറ്റ് മുകളിലേക്ക് പോയി..മനു അവന്റെ മുറീലും, സാറ അവളുടെ മുറിയിലും.

ചേച്ചി തിരിഞ്ഞു നോക്കി, ചെറുതായി ചിരിച്ചു:
“ഗുഡ്നൈറ്റ് മോനെ... നല്ല ഉറക്കം വരട്ടെ. എന്തെങ്കിലും വേണമെങ്കിൽ വിളിച്ചോ... ഞാൻ അടുത്ത മുറീലാ.”

മനു തലയാട്ടി:
“ശരി ചേച്ചി... ചേച്ചിക്കും ഗുഡ്നൈറ്റ്.”

അവൻ അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി, വാതിൽ അടച്ചു. മുറി മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നു—ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ട്, ദൂരെ മലയിലെ വിളക്കുകൾ. അവൻ കിടക്കയിൽ കിടന്നു, ഫാൻ തിരിഞ്ഞു തണുപ്പ് വീശി. പക്ഷേ ഉറക്കം വരുന്നില്ല. മനസ്സിൽ സാറാ ചേച്ചിയുടെ ഓർമ്മകൾ—അവളുടെ ചിരി, നൈറ്റിയിലെ വളവുകൾ, തുടകളുടെ മൃദുത്വം, മുലകളുടെ ഭാരം. ദുബായിലെ ജീവിതത്തിനിടയിൽ ഇത്തരം തോന്നലുകൾ വരാറില്ല, പക്ഷേ ഇവിടെ, ഈ വീട്ടിൽ... അവന്റെ ശരീരം അല്പം ചൂടുപിടിച്ചു. തുടകൾക്കിടയിൽ ഒരു മൃദുലമായ വിറയൽ തോന്നി. അവൻ ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു, കണ്ണടച്ചു ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.

സാറാ ചേച്ചി അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. വാതിൽ അടച്ചു, ലൈറ്റ് ഓണാക്കി. മുറി ചെറുതായിരുന്നു—ഒരു കിടക്ക, പഴയ അലമാര, ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ട്. അവൾ നൈറ്റി അല്പം ശരിയാക്കി, കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു. ഉള്ളിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥത—മനുവിന്റെ സാന്നിധ്യം. അവന്റെ മുഖം, ശരീരം, ചിരി... തന്റെ