Chapter Title : മനുവിന്റെ സപ്നചേച്ചി
സ്വസ്ഥമായി കണ്ടാസ്വദിച്ച് നാളെ കഴപ്പു മൂത്ത് വരുമല്ലോ. എനിക്ക് സുഖായി. ഞാന് വീണ്ടും സ്വപ്ന ചേച്ചിയുടെ പാലപ്പം സ്വപ്നം കാണാന് തുടങ്ങി.
പിറ്റേന്ന് കോളേജില് എനിക്ക് ഒരു സുഖവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പുസ്തകം ചോദിച്ചാല് എന്തുപറായുമെന്നോറ്ത്ത് വിഷമിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അവന് അന്ന് അത് തിരികെ ചോദിച്ചില്ല. ചോദിച്ചാല് സ്വപനചേച്ചീടെ വിവരണം പറാഞ്ഞു കൊടൂക്കേണ്ടീ വരുമായിരുന്നു. ആ പളുങ്കു പോലുള്ള തുടകള് ഞാന് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ, കാണാതെ വര്ണ്ണിക്കുന്നതെങ്ങനെ മുലകള് കണ്ടതേ എന്റെ കുട്ടനു സമാധാനമില്ലാതിരിക്കുകയാാണ്. ഇന്ന് ആ തുടകള്, അത് ഇന്ന് കാണുവാന് സാധിക്കുമോ എന്തോ. സാരി ഉടുത്താല് ആ തുടകളുടെ മേനി അറിയാന് സാധിക്കില്ല. വല്ല ജീന്സോ മറ്റോ ആയിരുന്നുവെങ്കില് കാണുന്നവര് ഞെട്ടും എന്നെനിക്കറിയാം. ദിവാ സ്വപനം കണ്ട് ഉച്ചയായതറിഞ്ഞില്ല. പ്രാക്റ്റിക്കല് ക്ലാസ് ഞാന് കട്ട് ചെയ്തു. ഫിസിക്സ് ആാണു. പ്രശ്നമാണ് എങ്കിലും ഞാന് ഇന്ന് ഏത് ആകാശം ഇടിഞ്ഞു വീണാലും നേരത്തേ ഫാര്മസിയില് എത്തിയിരിക്കും എന്നെനിക്കുറപ്പായിരുന്നു. സ്വപനചേച്ചീക്കും
പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ നാന്സി ചേച്ചി റിസപ്ഷനില് ഇരിക്കുന്നുണ്ട് ഞാന് ചെല്ലുമ്പോള്.
ഞാൻ സ്വപനചേച്ചിയെ തിരഞ്ഞു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പുള്ളിക്കാരി വന്നു.
“മനൂ നീ വന്നോ. ഞാന് പാലപ്പം കൊണ്ടൂവന്നിട്ടുണ്ട്. നിനക്ക് തരട്ടേ?”
ഞാന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കയ്യും കഴുകി അകത്തുള്ള റൂമില് മേശക്കടുത്ത് പോയി നിന്നു. പദ്മിനി ചേച്ചി അവിടെ ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട് എനിക്ക് വലിയ താല്പര്യം തോന്നിയില്ല. നാന്സി ചേച്ചി വന്നു പാത്രം കഴുകി മേശപ്പുറത്തു വച്ചു. ഞാന് ഇരിക്കാന് തുടങ്ങിയതും പദ്മിനി അക്ക എണീറ്റു. എന്റെ കൂടെ ഇരിക്കാന് വിഷമമായിട്ടാണോ എന്തോ>എനിക്കെന്തായാലും ചേച്ചിയോടു നന്ദി പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അല്പം കഴിഞ്ഞതോടെ പദ്മിനി ചേച്ചി പോയി. സപ്നേച്ചി പാലപ്പം വിളമ്പി വീണ്ടും മറ്റൊരു പാത്രമെടുത്ത് ബീഫ് കറി എടൂത്തു വച്ചു. നല്ല നസ്രാണി ബീഫ് കറിയുടെ മണം. അതും എനിക്ക് വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയത്. അതിന്റെ കൊഴുപ്പ് കണ്ടാലെ വിശപ്പ് താനെ വരും. എന്നാല് എന്റെ വിശപ്പ് അതായിരുന്നില്ല. ചേച്ചിയെ ഒന്നു തൊടാന് എങ്കിലും പറ്റണേ എന്നായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സില്.
ബീഫിന്റെ പാത്രം മുഴുവനും എന്റെ അടൂക്കലേക്ക് നീട്ടി വച്ച
💬 Comments
View all comments