Chapter Title : മറക്കാൻ പറ്റാത്ത കുട്ടിക്കളി [Ubaid]

അവർ എന്തെങ്കിലും ഒപ്പിച്ചാൽ നീ മാത്രമല്ല ഞാനും സമാധാനം പറയേണ്ടിവരും. നമുക്ക് വേഗം താഴേക്ക് പോകാം. "

അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദിവ്യ അവളുടെ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം വേഗം ധരിച്ചു.
ഞാൻ അവൾ ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുന്നതുപോലും ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി തന്നെ കിടന്നു.

ദിവ്യ ഡ്രസ്സ് ധരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ വേഗം താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. എന്നിട്ട് എന്നോടും വേഗം വരാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു..

" അപ്പാപ്പൻ മരിച്ചത്, ഒരു പെണ്ണിനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും കളിക്കണം എന്നുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹവും പ്രാർത്ഥനയും കൊണ്ടായിരിക്കുമോ.. "

ദൈവത്തിനറിയാം.