Chapter Title : മറക്കാൻ പറ്റാത്ത കുട്ടിക്കളി [Ubaid]

ദേ ഇവളെയും കൂടി അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചോ.. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടി ഒരുമിച്ച് ആ വീട്ടിൽ തന്നെ നിൽക്ക്. ഇവിടെ ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നതിനാൽ ഒരുപാട് ആളുകൾ വന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കും. എല്ലാവരെയും ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റുകയില്ല. രാഹുലേ, നീ എവിടെയും പോകരുത് ട്ടോ നീ ആ കുട്ടികളെ എല്ലാവരെയും നോക്കണം."
ശരി ആന്റി.

ഞാൻ മനസ്സുനിറയെ സന്തോഷത്തോടെ ആന്റിയോട് ഓക്കേ പറഞ്ഞു.
അങ്ങനെ ദിവ്യയെയും ഞാൻ കൂടെ കൂട്ടി. കൂട്ടത്തിൽ ഞാനും ദിവ്യയും ആയിരുന്നു ഏറ്റവും മൂത്തത്. ബാക്കിയെല്ലാ ചോട്ടുകളെയും പെറുക്കി ഞങ്ങൾ വീടിനകത്താക്കി എല്ലാവരോടും വെളിയിൽ പോകാതെ വീടിനടുത്ത് തന്നെ നിന്ന് കളിക്കുവാൻ പറഞ്ഞു. പിള്ളേർക്ക് എന്തു മരണവീട് അവർക്ക് എവിടെയെങ്കിലും ഒന്ന് ഓടി കളിച്ചാൽ മതി.

അങ്ങനെ ഞാനും ദിവ്യയും അടുത്തടുത്ത് കസേരകളിലായിരുന്നു. കുട്ടികൾ പുറത്തോട്ട് പോകാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി വീടിന്റെ ഫ്രണ്ട് ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തു.
ദിവ്യ :- എത്ര നാളായല്ലേ എല്ലാവരെയും കൂടി ഇങ്ങനെ കണ്ടു ഒരുമിച്ച് കൂടിയിട്ട്.
പിള്ളേരുടെ ഓട്ടവും ഒത്തുകൂടലും എല്ലാം കാണുമ്പോൾ കുട്ടിക്കാലം എല്ലാം ഓർമ്മവരുന്നു.
ഞാൻ :- അത് ശരിയാണ്. ഞാൻ ദിവ്യയെയും കണ്ടിട്ട് ഒരുപാട് നാളായി.

ദിവ്യ :- രാഹുലിന്റെ പുതിയ ഹെയർ സ്റ്റൈൽ എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു
ഞാൻ :- താങ്ക്സ്. ദിവ്യയും കാണാൻ ഇപ്പോൾ നല്ല സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ട്. മുമ്പത്തെലും തടി വെച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നു.

( ഞാനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം ദിവ്യയുടെ മുലയിലൂടെ ഒന്ന് സഞ്ചരിച്ചു. ദിവ്യ അത് കണ്ടു കാണുമോ എന്നുള്ള ഒരു സംശയവും എനിക്ക് തോന്നി)
ദിവ്യ :- ആ