Chapter Title : മരണമാസ്സ്‌ [കൊമ്പൻ]

മടിയിൽ കിടക്കുന്ന മാളവികയുടെ നെറ്റിയിലൂടെ ചുണ്ടിലൂടെ വിരൽ ഓടിച്ചപ്പോൾ മാളവിക പതിയെ രാജീവന്റെ വിരലിൽ കടിച്ചു. അവൾ എണീറ്റിരുന്നുകൊണ്ട് രാജീവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കയ്യിട്ടു. മാളവികയുടെ ടീഷർട്ടിൽ മുഴുത്ത മുലകൾ ബ്രാ ഇല്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായിരുന്നു.

രാജീവൻ മാളവികയുടെ മൂക്കിൽ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചുകൊണ്ട് അമർത്തി.

“എന്താടി പറയാനുണ്ട് പറഞ്ഞത് ?” പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മാളവികയോട് ചോദിച്ചു!

“പറയാം !”

“മാമൻ എന്തിനാ, ഞാൻ ഫോൺ ചെയുന്നു എന്നൊക്കെ പറയണേ ?”

“അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ, പിന്നെ ഫോൺ എന്റെ കയീന്നു വാങ്ങി വെക്കും അമ്മകുട്ടി”

“ശെരി ഇനി പറയില്ല !”

“മാമ….”

“എന്താടി”

“എന്നെ ഫുൾ കണ്ടോ സത്യം പറ ?”

“ഓ അതാണോ കാര്യം !”

“കണ്ടു !!”

“ങ്‌ഹും ങ്‌ഹും…..”

“ചിണുങ്ങാതെ എന്റെ പൊന്നെ ….”

“മാമാ…”

“എന്നെ ഇഷ്ടമാണോ പറ”

“ഇഷ്ടമല്ലാന്ന് മോള് കരുതുന്നുണ്ടോ? പറ!”

“ഇല്ല” മാളവികയുടെ ശ്വാസമിടിപ്പ് കൂടി.

രാജീവൻ മാളവികയെ ഒന്നുടെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ പപ്പായ മുലകൾ ഷർട്ടില്ലാതെ വെളുത്ത മാറിലേക്ക് ചേർന്ന് അമർന്നു. രാജീവന്റെ അണ്ടി മൂത്തു മുഴുത്തുകൊണ്ട് മുരണ്ടു. രാജീവൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ചപ്പോൾ മാളവിക അത് കണ്ടു ഒന്നുടെ അവളുടെ മുലകളെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്ന് അമർത്തി.

രാജീവൻ മാളവികയുടെ കൊഴുത്ത ഉരുണ്ട ചന്തികളിൽ കൈകൾ ചേർത്ത് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു…

“എന്ത് ചന്തമാടി പെണ്ണെ! നിന്നെ കാണാൻ, രണ്ടു വര്ഷം കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ മാറുമോ പെണ്ണുങ്ങൾ!”

ഒരുനിമിഷം ഇരുവരും കണ്ണുകൊണ്ട് കോർത്തങ്ങനെ നിന്നു. നിശബ്ദതയെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു.

“മോഹമുണ്ടോ എന്നെ കാണുമ്പോ