Chapter Title : മരണമാസ്സ്‌ [കൊമ്പൻ]
പറഞ്ഞു, ഹാളിൽ നിന്നും എണീറ്റ്, സ്റ്റെപ് കയറി മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ബെഡിലേക്ക് കിടന്നുകൊണ്ട് ഫോൺ ചാര്ജ് ചെയ്യാനിട്ടു. പതിയെ മയക്കത്തിലേക്ക് വീണു. അധികനേരം ആയില്ല, മുറിയിൽ ഒരാളുടെ കാൽപ്പെരുമാറ്റം. വാതിൽ തുറക്കണത് രാജീവൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല, പക്ഷെ അടുത്ത് ആരോ വന്നിരുന്നത് പോലെ തോന്നിയപ്പോൾ കൈ എത്തിച്ചു ലൈറ്റ് ഓണാക്കി !
മാളു !
“മാളൂ !! നീയെന്തേ ഇവിടെ ?”
“ഞാനോ…ഞാൻ ചുമ്മാ ….. ഗുഡ്‌നെറ്റ് പറയാൻ വന്നതാ !” മാളു നാണത്തോടെ കൊഞ്ചി.
“ഓഹോ …”അവളെ അടുത്ത നിമിഷം വലിച്ചു മേലെയിട്ടതും മുഴുത്തു കൊഴുത്ത മുലകളുടെ സൗകുമാര്യം രാജീവന്റെ നെഞ്ചിലമർന്നു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണ മുടി വശങ്ങളിലേക്ക് തെന്നി മാറ്റിക്കൊണ്ട് രാജീവൻ അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ ഇരുകൈകൊണ്ട് അമർത്തി പിടിച്ചു.
“യക്ഷി !!”
“കാമയക്ഷി !!”
മാളവിക ചുണ്ട് കടിച്ചു!
“ഞാൻ ചുമ്മാ വന്നതാ, ദുരുദ്ദേശം ഒന്നുല്ല!”
“അതെനിക്കറിയാം ...”
“മാമാ ...സത്യം പറ !”
“എന്ത് സത്യം !”
“നിരുപമേച്ചി ആരാണ് മാമന്റെ ?”
“ഫ്രണ്ട് !!”
“സത്യം?!!”
“ഉം…!” ചിണുങ്ങുന്ന മാളവികയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു രാജീവൻ ചിരിച്ചു.
“എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല.”
“എന്തിനാ എന്റെ മാളുക്കുട്ടി ഓരോന്ന് ആലോചിക്കണേ ...” രാജീവൻ കുണ്ടിപ്പന്തിനെ ഞെരിച്ചു കുഴക്കുന്നതിനോടപ്പം മാളവികയുടെ മൂക്കിൽ ഉരച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് മാമനെ വേണം !”
“പ്രായമാകുമ്പോ തരാം ! പോരെ”
“പ്രായമൊക്കെ ആയി !!”
“ആണോ ...ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല !!”
“കാണണോ ??”
“ആഹ് കാണണം !!”
“ഇപ്പൊ കാണണോ ?”
“കാണിക്ക് നോക്കട്ടെ !!”
മാളവിക രാജീവന്റെ നെഞ്ചിൽ
💬 Comments
View all comments