Chapter Title : മരണമാസ്സ് [കൊമ്പൻ]
മാളൂട്ടി എന്തോ ഓർത്തുകൊണ്ട് നെടുവീർപ്പിട്ടു.
“ഓഹോ..അപ്പൊ ഞാൻ ചേച്ചിയോട് പറയട്ടെ. മാളൂനു വേഗം ഒരു പയ്യനെ കണ്ടു പിടിക്കാൻ…”
“അയ്യോ. വേണ്ടന്റെ പൊന്നെ. ഞാനിങ്ങനെയൊക്കെ കഴിഞ്ഞോളം, ഇല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ആ പയ്യന്റെ കാര്യം ഞാൻ ഒന്ന് ഒതുക്കി തീർത്തതാണ്”
“അത് പോട്ടെ. ബസിൽ വെച്ച് നീ ആ പയ്യനെ അടിച്ചു, സത്യത്തിൽ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നില്ലേ അപ്പൊ….പറ മാളൂട്ടി”
“ങ്ഹും ഇങ്ങനെ ചോദിക്കല്ലേ മാമ…”
“ഞാൻ തന്നെയല്ലേ മാളൂട്ടി. ചോദിക്കണേ, പറ… നീ നിന്റെയീ മുല വളരും മുന്നേ എത്ര രാത്രികൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നിട്ട് ഉറങ്ങീട്ടുണ്ട്. ഓർമ്മയില്ലേ...ഹും?!” മാളവികയുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു കടികൊടുത്തുകൊണ്ട് രാജീവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ.
“മാമൻ വന്നത് മുതൽ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നതിലും കൂടുതലും നെഞ്ചിലോട്ട് അല്ലെ നോക്കണേ. എനിക്ക് മനസിലായി”
“ഞാനതിന്റെ ചന്തം നോക്കിയതല്ലേ കുഞ്ഞിമാളു…നിന്റെ ഈ മുലകൊഴുപ്പ് പിടിച്ചു ഉടയ്ക്കാൻ ആരാണ് കൊതിക്കാത്തത്.. എന്തൊരു ഷേപ്പ് ആണ് ഇതിനു. പാവം ആ പയ്യൻ!!! മാളു അവനു ഞെക്കാൻ കൊടുത്തില്ലലോ….” രാജീവൻ മാളവികയെ വീണ്ടും പഴയ ഓർമകളിലേക്ക് കൊണ്ടെത്തിച്ചു.
“എനിക്കെന്തോ അന്ന് അവൻ തൊട്ടത് ഇഷ്ടമായില്ല. ആർത്തി പിടിച്ചവൻ”
മാളുവിന്റെ ഇരു മുലകളും തന്റെ ഇരുകൈയാലും പിടിച്ച് തഴുകി അമർത്തികൊണ്ട് രാജീവൻ ചോദിച്ചു.
“ഇങ്ങനെയാണോ അവൻ പിടിച്ചത് മാളൂട്ടി”
“ഉഹും…നല്ലോണം അമർത്തി”
രാജീവൻ മുലകളെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തി കുഴച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“പിന്നെ ഇങ്ങനെയാണോ…?!” ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് രാജീവൻ മുരണ്ടു
“ഉഹും….”
മാളൂട്ടി തന്നെ കൊണ്ട് അമർത്തി സുഖം കൊള്ളാനുള്ള പണിയാണോ എന്ന് രാജീവന് തോന്നാതിരുന്നില്ല. അത് മനസിലാക്കിയെന്നോണം മാളൂട്ടിയെ ഇരുകൈകൊണ്ടും നല്ലപോലെ കുഴച്ചു മറിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോ
💬 Comments
View all comments