Chapter Title : മറിയടീച്ചറും മനോഹരനും മജീദും പിന്നെ രശ്മിയും [സിമോണ]

മൊത്തം അതിലൊട്ടാ അടിച്ചൊഴിക്കുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട്... അല്ല!!!... തോന്നാൻ മാത്രം സമൃദ്ധിയായിട്ടുണ്ടല്ലോ ബമ്പറും ഡിക്കിയും..." ശബ്ദം അല്പം താഴ്ത്തി അവർ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു...

രശ്മി പൊടുന്നനെ കൈ നീട്ടി മറിയയുടെ വാ പൊത്തി... "..........അയ്യേ... ഈ ടീച്ചറ്!!!... ഒന്നു മെല്ലെ പറയൂന്നേ!!!... ഇത് സ്റ്റാഫ്‌റൂമാണ് ട്ടോ.. മറക്കണ്ട.... കുട്ടികളാരേലും കേട്ട് വന്നാലുണ്ടല്ലോ, പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യല്ല്യ... പറഞ്ഞില്ല്യാന്ന് വേണ്ട... അല്ലേലും ഈ ഒരു കാര്യം പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ ടീച്ചറിന്റെ നാക്കിനൊരു ബെല്ലും ബ്രേക്കൂല്യ....." അവൾ പരിഭവിച്ചു....

"..........അതേടി നമ്പൂരിച്ചി!!! ഇപ്പം ഞാൻ പറയുന്നതാ കുറ്റം.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് മാസം അഞ്ചെട്ടാവുമ്പോഴേക്ക് കുണ്ടീം മൊലേം ഇങ്ങനെ ചീർക്കാൻ നീ അതുങ്ങൾക്ക് വളം വല്ലതും ഇടുന്നുണ്ടോ????.. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നിന്റെ കെട്ട്യോൻ നമ്പൂരി നിന്നെ ഡൈലി മുന്നിൽക്കൂടിയും പിന്നിൽകൂടിയും അടിച്ചു നിറക്കുന്നുണ്ടാവണം… അതുമില്ല… അപ്പോപ്പിന്നെ ഇത് നാട്ടുകാരുടെ ശുക്ലത്തിൽ കുതിർന്ന് ചീർക്കുന്നതല്ലാതെ പിന്നെന്തുവാ??? ... എടി നമ്പൂരിക്കൊച്ചേ.. ഒരുകാര്യം എനിക്കുറപ്പാ… നിന്റെ നാട്ടിലെ ഒട്ടുമിക്ക ആണുങ്ങളുടെയും ബാത്രൂം ഭാര്യയായിരിക്കും നീയ്.." മറിയ രശ്മിയെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കാനായി മുഖത്ത് കൃത്രിമഗൗരവം വരുത്തി... പക്ഷെ രശ്മിയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവക്കുന്നതിനു പകരം നാണം കൊണ്ട് തുടുക്കുകയായിരുന്നു ചെയ്തത്...

"..........ബാത്രൂം ഭാര്യയോ??? അതെന്താ???..." സംഗതി മനസ്സിലായെങ്കിലും രശ്മി ഒന്നുമറിയാത്തവളെപ്പോലെ നിഷ്കളങ്കമായ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു...

"..........പിന്നേ... ഒന്നുമറിയാത്തൊരു ഇള്ളകുഞ്ഞ്... വായിലോട്ട് തിരുകിക്കൊടുത്താൽ ഇപ്പൊ ഇരുന്നു ചപ്പും...പാലുംകുപ്പി!!! അല്ലപിന്നെ!!!" മറിയയുടെ മറുപടി കേട്ട് തന്റെ കള്ളത്തരം മറിയക്ക് മനസ്സിലായെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ രശ്മി മുഖം കൂർപ്പിച്ചു... "..........ഓ... പിണങ്ങി അങ്ങോട്ട്.... എടി കാളീ.. നിന്റെ നാട്ടിലെ സാധനം പൊങ്ങുന്ന എല്ലാ അവന്മാരും വാണം വിടാൻ നേരം നിന്റെ കുണ്ടീം പൂറും കുത്തിപ്പൊളിക്കുന്നത് ഓർത്താവും കുലുക്കിക്കളയുന്നതെന്ന്.. അതാ പറഞ്ഞെ... നീ നിന്റെ നാട്ടിലെ ആണുങ്ങളുടെ മൊത്തം ബാത്രൂം ഭാര്യയായിരിക്കുമെന്ന്...." മറിയ സ്വരം താഴ്ത്തി വിശദീകരിച്ചു....

"..........ആവോ... എനിക്കൊന്നും അറിഞ്ഞൂടാ... ഞാൻ അതും അന്വേഷിച്ചു നടക്കുവല്ലേ.... ഈ ചേച്ചിക്ക് ഏതുനേരോം ഈ വർത്തമാനമേ ഉള്ളു...." അത് പറയുമ്പോഴും രശ്മിയുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യത്തിന്റെ തരിമ്പുപോലും ഇല്ലെന്ന് അവളുടെ മുഖത്തുവിടർന്ന പുഞ്ചിരികൊണ്ട് വ്യക്തമായിരുന്നു...

"..........പിന്നേ... ഈ വർത്തമാനം കേൾക്കാനല്ലേടി നീ ചേച്ചീ... ചേച്ചീ ന്നും വിളിച്ച് ഏതുനേരോം എന്റെ പിറകേ നടക്കുന്നത്... എന്നിട്ടിപ്പം.... ങ്ഹാ!!!!.." മറിയ രശ്മിയുടെ കൊഴുത്ത കൈത്തണ്ടയിൽ അമർത്തിയൊരു നുള്ളുകൊടുത്തു...

"..........ശ്ശസ്സ്സ്......" രശ്മി തന്റെ വെളുത്തുകൊഴുത്ത കൈത്തണ്ട അമർത്തി തിരുമ്മി അവരെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി... പിന്നെ ചുറ്റുമൊന്നു