Chapter Title : മറിയടീച്ചറും മനോഹരനും മജീദും പിന്നെ രശ്മിയും [സിമോണ]

ചുവപ്പു മഷികൊണ്ട് കോറിവരച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന മറിയടീച്ചർ, രശ്മിയുടെ ആകാംക്ഷകണ്ട് ചിരിയടക്കി...

"..........ഹ്മ്മ്!!! രശ്മിക്കുട്ടിയ്ക്ക് ശരിക്കും കേറുന്നുണ്ടല്ലേ... ഇതാ കല്യാണം കഴിഞ്ഞപാടെ പത്തിരുപത്താറ് വയസ്സുള്ള കിളുന്തുപെണ്ണുങ്ങളേം നാട്ടിൽ വിട്ട് കെട്ട്യോന്മാര് കാശുണ്ടാക്കാനെന്നും പറഞ്ഞ് വിദേശത്തുപോയാലുള്ള തകരാറ്... കുത്തിയിളക്കി പെണ്ണുങ്ങളുടെ കഴപ്പങ്ങോട്ട് മൂപ്പിക്കേം ചെയ്യും എന്നിട്ട് രണ്ടും മൂന്നും കൊല്ലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കത്തുമില്ല... പെണ്ണുപിന്നെ മുട്ടുശാന്തിക്ക് വല്ല വഴുതിനേം ക്യാരറ്റുമൊക്കെ തപ്പി നടക്കണം..." മറിയടീച്ചറുടെ അവസരം നോക്കാതെയുള്ള തട്ടിമൂളിക്കൽ കേട്ട് രശ്മി പകച്ച് ചുറ്റും നോക്കി... "..........അല്ലേൽ പിന്നെ അയലോക്കത്തുള്ള പിള്ളാരെ വല്ലോം നോട്ടമിടണം… കല്യാണം കഴിഞ്ഞതായതുകൊണ്ട് പിള്ളാര് കേറി പണിപഠിച്ച് പെണ്ണിന്റെ മുന്നും പിന്നുമൊക്കെ ചീർത്താലും നാട്ടുകാര് കുറ്റം പറയില്ല... സീല് പോയതല്ലേ..." മറിയ രശ്മിയെ ശ്രദ്ധിക്കാത്തവണ്ണം തുടർന്നു..... "..........ഇപ്പൊത്തന്നെ ചന്തീടേം മൊലേടേം വളർച്ചകണ്ടിട്ട് നാട്ടുകാര് മൊത്തം അതിലൊട്ടാ അടിച്ചൊഴിക്കുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട്... അല്ല!!!... തോന്നാൻ മാത്രം സമൃദ്ധിയായിട്ടുണ്ടല്ലോ ബമ്പറും ഡിക്കിയും..." ശബ്ദം അല്പം താഴ്ത്തി അവർ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു...

രശ്മി പൊടുന്നനെ കൈ നീട്ടി മറിയയുടെ വാ പൊത്തി... "..........അയ്യേ... ഈ ടീച്ചറ്!!!... ഒന്നു മെല്ലെ പറയൂന്നേ!!!... ഇത് സ്റ്റാഫ്‌റൂമാണ് ട്ടോ.. മറക്കണ്ട.... കുട്ടികളാരേലും കേട്ട് വന്നാലുണ്ടല്ലോ, പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യല്ല്യ... പറഞ്ഞില്ല്യാന്ന് വേണ്ട... അല്ലേലും ഈ ഒരു കാര്യം പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ ടീച്ചറിന്റെ നാക്കിനൊരു ബെല്ലും ബ്രേക്കൂല്യ....." അവൾ പരിഭവിച്ചു....

"..........അതേടി നമ്പൂരിച്ചി!!! ഇപ്പം ഞാൻ പറയുന്നതാ കുറ്റം.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് മാസം അഞ്ചെട്ടാവുമ്പോഴേക്ക് കുണ്ടീം മൊലേം ഇങ്ങനെ ചീർക്കാൻ നീ അതുങ്ങൾക്ക് വളം വല്ലതും ഇടുന്നുണ്ടോ????.. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നിന്റെ കെട്ട്യോൻ നമ്പൂരി നിന്നെ ഡൈലി മുന്നിൽക്കൂടിയും