Chapter Title : മറിയടീച്ചറും മനോഹരനും മജീദും പിന്നെ രശ്മിയും [സിമോണ]

രണ്ടുമിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞതും കറുത്ത പാന്റ്സും ക്രീം കളർ ഷർട്ടും ധരിച്ച ഒരുവൻ സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിലേക്ക് കയറിവന്നു.. അധികം ഉയരമില്ലാതെ, നല്ല ഇരുണ്ട കറുപ്പുനിറമുള്ള, അധികം ആകര്ഷകമല്ലാത്ത മുഖത്തോടുകൂടിയ അവന് കാഴ്ച്ചയിൽ ഒരു പതിനഞ്ച് പതിനാറ് വയസ്സ് തോന്നിച്ചിരുന്നു.. അവൻ മറിയടീച്ചറെ കണ്ടതും കൈയുയർത്തികാണിച്ച് അവരിരുവരും ഇരുന്നിരുന്ന ടേബിളിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നെത്തി...

".............ആ... നാളെ വൈകിട്ട് വരും അമ്മേ... ഇന്നിപ്പോ കുറെ പേപ്പർ നോക്കാനുള്ള കാരണാ... ഒറ്റയ്ക്ക് നോക്കാനിരുന്നാൽ തീരില്യ.. അത്രേം ഉണ്ടേ..... മറിയ ടീച്ചർ ഹെൽപ്പ് ചെയ്യാം ന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... അതാ അത്രടം പോവാം ന്നു വെച്ചേ... ടീച്ചറെ ശരിക്കും സോപ്പിടേണ്ടി വരും... " അവൾ മറിയടീച്ചറെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണിറുക്കി... പെട്ടെന്നാണ് തങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന പയ്യനെ രശ്മി കണ്ടത്... തന്റെ ആക്ഷനും കമന്റും കേട്ട അവൻ ചിരിയടക്കുന്നത് കണ്ട രശ്മി പൊടുന്നനെ കസേരയിൽ നേരെയിരുന്നു... "'..........അമ്മ നാളെ വൈകിട്ട് വന്നോളൂ... ആണോ... എന്നാൽ അതുമതി. അടുത്തയാഴ്ചയാവുമ്പോ ഞാനും ഒന്ന് ഫ്രീയാവും… ശരി... ഓക്കേ അമ്മേ... ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം..." ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ച് രശ്മി അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു...

"..........എന്താ രശ്മിടീച്ചറെ... മറിയ ടീച്ചറിനെ ഒരു സോപ്പിടല്... വല്ല പ്രയോജനമുള്ള കാര്യമാണേൽ പറയ് കേട്ടോ... ഞാനും കൂടി ഒരു കൈ നോക്കാം.... " ആഗതൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രഷ്മിടീച്ചറെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി...

"..........ഡാ ഡാ മജീദേ... വേണ്ട വേണ്ടാ... ടീച്ചർമാരെ നോക്കിയുള്ള കണ്ണിറുക്കൽ അത്ര നല്ലതല്ല മോനേ..." മറിയ ടീച്ചർ കയ്യിലിരുന്ന അസൈന്മെന്റിൽ വെട്ടിത്തിരുത്തൽ തുടരുന്നതിനിടെ അല്പം ശബ്ദമുയർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. പക്ഷെ അവരുടെ സ്വരം ഒട്ടും ഗൗരവമുള്ളതായിരുന്നില്ല...

"..........ഹൊ... അതിന് രഷ്മിടീച്ചറെ കണ്ടാൽ ആരേലും ടീച്ചറാണെന്ന് പറയുവോ... എന്നേക്കാൾ മാക്സിമം ഒരു ഏഴെട്ടു വയസ്സ് കൂടുതൽ കാണും... എന്റുമ്മച്ചിക്ക് ഇത്തിരികൂടി പ്രായമുണ്ടായിരുന്നേൽ ചിലപ്പോ എന്റെ കെട്ട്യോളായി ഇരുന്നേനെ ടീച്ചറ്..." മജീദ് വാക്കുകളിൽ കുസൃതി കലർത്തി രശ്മിയെ ഏറുകണ്ണിട്ടു നോക്കി… രശ്മി അവന്റെ സംസാരം അത്ര രസിച്ച മട്ടുകാണിക്കാതെ മൊബൈൽ ഫോണിൽ എന്തോ കുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു… എങ്കിലും അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവർ രണ്ടുപേരിലും ആയിരുന്നു...

"..........ഹ്മ്മ്!!!....