Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 3 [ലസ്റ്റർ]

അവനിൽ ചെറുതായിട്ടുണ്ട്. അപ്പോൾ അവളുടെ സ്ഥിതി എന്താവും. ഉറങ്ങുമ്പോൾ മൂന്ന് മണിയെങ്കിലും കഴിഞ്ഞു കാണുമെന്ന് അവനോർത്തു. എത്ര തവണയാണ് ആ കുഞ്ഞു ശരീരം താൻ ചതച്ചരച്ചത്. എന്നുഴെറ്റപ്പോൾ കിടക്കയിൽ താൻ കിടന്നിടത്തെ ഇളം ബ്രൗൺ കലർന്ന പാട് കണ്ടു. അവളുടെ കന്യാചർമ്മം തന്റെ കുതിരക്കരുത്തിൽ ചീന്തിയതിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ പോലെ. മൂന്ന് തവണയാണ് താൻ ആ പൂപോലുള്ള ശരീരത്തിൽ കിടന്നു കാടിളക്കിയത്. അടിമുടി ആടിയുലഞ്ഞു ഓരോ തവണയും അവൾ കിടന്ന് പിടഞ്ഞിട്ടും മതിയാകാതെ ആ വീർപ്പു മുട്ടിക്കുന്ന ഇറക്കത്തിനുള്ളിലേക്ക് പിന്നെയും പിന്നെയും താൻ ആർത്തിയോടെ വലിഞ്ഞു കയറുകയായിരുന്നു.

ആഹ്, ഇത്ര മനോഹരമായിരുന്നോ കാമകേളി? ശാരികയുടെ ചൂടുള്ള കുഞ്ഞു ദ്വാരത്തിനുള്ളിൽ തന്റെ ദാഹക്കുഴൽ കിടന്ന് ശ്വാസം മുട്ടിയപ്പോൾ തോന്നിയിരുന്നു ഇതിനപ്പുറം ഒരു സുഖം ഈ ലോകത്ത് വേറെയില്ലന്ന് , അത്ര സുന്ദരമായിരുന്നു അവളുടെ പ്രണയ മഞ്ഞിൽ കുതിർന്ന ശരീരം. ഒരു പക്ഷേ അവളെക്കാൾ അഞ്ചാറു വയസ്സ് ചെറുപ്പമായത് കൊണ്ടായിരിക്കണം, ഇത്ര മനോഹരമായിരുന്നില്ലല്ലോ ആ പൊയ്കയിലെ നീരാട്ട് എന്ന് തോന്നിപ്പോയി. മുണ്ടിന് മുന്നിൽ അവന്റെ ചുടു ദണ്ഡ് മുഴച്ചു നിന്നു. അവൻ കിച്ചൺ വാതിൽ ചാരി കോഫിയുണ്ടാക്കി മൂടി വച്ചിട്ട് ബാത്‌റൂമിൽ കയറി ബ്രഷ് ചെയ്തു. പിന്നെ കിച്ചണിൽ പോയി കോഫി രണ്ട് ഗ്ലാസിൽ പകർന്നു ബെഡ്റൂമിലേക്ക് വന്നു.

ബാത്‌റൂമിൽ വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത് കൊണ്ടായിരിക്കണം, നൂറ കണ്ണ് തുറന്ന്, ഉറക്കച്ചടവിൽ മലർന്ന് കിടക്കിന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാഹിദ് കോഫി അവൾക്ക് കൊടുത്തിട്ട് ബെഡിൽ കയറി നൂറയുടെ തലയ്ക്കൽ ബെഡിൽ ചാരി ഇരുന്ന് കോഫി കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളും അതേ പോലെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ബ്ലാങ്കറ്റ് വലിച്ചു കഴുത്തു വരെ മൂടി, പക്ഷെ അവനെ നോക്കിയില്ല, സംസാരിച്ചതും ഇല്ല.

"പിണക്കം ഞാൻ മാറ്റിയല്ലോ. എന്നിട്ടും മിണ്ടാട്ടമില്ലേ." അവൻ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ നാണം കാരണം മുഖം എതിർഭാഗത്തേക്ക് തിരിച്ചു കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ശരീരം അങ്ങോട്ട് ചരിഞ്ഞപ്പോൾ പിൻഭാഗം അനവൃതമായി. വെളുത്തു, കിടക്കയുടെ ചുവന്ന പാടുകൾ പതിഞ്ഞ വിശാലമായ പുറം. കഴുത്തു മുതൽ നട്ടെല്ലിന്റെ താഴ്ഭാഗം വരെ നഗ്നവിശാലമായി ഒരു വസന്തകാലം പോലെ പരന്നു കിടക്കുന്നു. വാഹിദ്