Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 5 [ലസ്റ്റർ]

വരെ അവളെ വികാരം കൊള്ളിച്ചു വീർപ്പുമുട്ടിച്ചു മാത്രമേ ആ വലിയ ആനലിംഗം അവളിലെക്ക് അവനിപ്പോൾ കുത്തിയിറക്കി ഇളക്കി മറിക്കാറുള്ളൂ. വാഹിദിനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന അവന്റെ പുരുഷബിംബത്തെ അവൾക്കിപ്പോൾ ഇഷ്ടമാണ്

തന്റെ പ്രതീക്ഷയറ്റ ദിനരാത്രങ്ങളിൽ തനിക്ക് ഏക ആശ്വാസം ആ മനുഷ്യ ജീവി മാത്രമാണെന്ന യഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് എലിസബത്തിന്റെ മനസ്സ് പാകപ്പെട്ട് തുടങ്ങിയിരുന്നു. ബാറകിന്റെ ഓരോ അടിയിലും അവൾ വാഹിദിനെ ഓർത്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ബാറകിനെ പോലെ അത്യാർത്തിയുള്ള കാടൻ കടന്ന് കയറ്റമില്ലാതെ,

പരിഗണനയുടെയും വാത്സല്യത്തിന്റെയും കരുതലിന്റെയും തലോടലും ശ്രദ്ധയും താലോലിക്കലും കൊണ്ട് സ്വർഗീയാനുഭവം പകരുന്ന മൈഥുനം പോലെ മനോഹരമാണ് വാഹിദിന്റെ കളികൾ. എങ്കിലും ബാറകിന്റെ കുണ്ണയോളം തന്നെ വരുന്ന ഭീകരതയും തീവ്രതയും ഉഷിരുമാണ് വാഹിദിന്റെ അരയിൽ ഉള്ളത്. അവനെ ഒന്ന് കണ്ടെങ്കിൽ.. അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒന്ന് തളർന്നു വീണു കരയാൻ അവൾ കൊതിച്ചു.

ബാറകിന്റെ കറുത്ത മരവിച്ച പോലുള്ള വിരലുകൾ അവളുടെ മുലയിൽ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. വേദനിച്ചെങ്കിലും അവൾ ഞരങ്ങിയില്ല. പകരം ഇളകാതെ അതേ കിടപ്പ് തുടർന്നു. അവൻ പതുക്കെ വയറിൽ പിടിച്ചു ഞെരിക്കുകയും മുരടുകയും ചെയ്തു പൊക്കിളിൽ വിരലിട്ടു തിരിച്ചു. പതുക്കെ തണുപ്പ് പുതച്ച അന്തരീക്ഷത്തിൽ എലിസബത്തിന്റെ മേനിയിൽ ചൂട് പടർന്നു തുടങ്ങി.

പൊക്കിളിൽ നിന്ന് നാഭിയിലേക്ക് വിരലുകൾ അരിച്ചു നീങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ കാലുകൾ പതിയെ അൽപ്പം അകന്ന് കോട്ടവാതിലിലേക്ക് വഴിയൊരുക്കി. പൂറിന്റെ ഇരു ഭാഗങ്ങളിലും തരിപ്പ് പടർന്നു ചൂട് പിടിച്ചു നനവ് ബാധിച്ചു. വണ്ണമുള്ള ആ വിരലുകൾ പൊങ്ങി വന്ന കന്തിനെ കുത്തിയമർത്തി തടവിയപ്പോൾ അവളൊന്നു പിടഞ്ഞു.

"മ്മ്മ്... ഹാ.."

എലിസബത്തിന്റെ വാ പിളർന്നു.

ആകാശത്തു നക്ഷത്രങ്ങൾ കണ്ണ്