Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 5 [ലസ്റ്റർ]

ഒഴിഞ്ഞു മാറി രക്ഷപ്പെടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. വാഹിദ് തല കുമ്പിട്ടു കസേരയിൽ ഇരുന്നു ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

"വാഹിദ്, ബോർ ആക്കല്ലേ മാഷേ. എന്റെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി ഞാനായിട്ട് വന്നതാണ്. ഇപ്പൊ തന്നെ അവിടെ പാകപ്പെട്ട് കിടക്കുവാ. പ്ലീസ്, നോ പറയല്ലേ."

അവൾ അവനോട് സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു. വാഹിദിന്റെ നോട്ടം ഒരു മിന്നായം പോലെ കാലുകൾ അടുപ്പിച്ചു മെത്തയിൽ ഇരിക്കുന്ന ജാസ്മിന്റെ ഇടുപ്പിലേക്ക് ഓടി മറഞ്ഞു. മെത്തയിൽ അമർന്ന അരക്കെട്ടിന്റെ ഇരു വശത്തേക്ക് തള്ളി പടർന്നു കിടക്കുന്ന ചന്തിയും പരസ്പരം ചേർന്ന് ഇറുകി നിൽക്കുന്ന കൊഴുത്ത വലിയ തുടകളും കണ്ടപ്പോൾ വാഹിദ്ന്റെ കാലിടുക്കിൽ ചെറിയൊരു അനക്കമുണ്ടായി.

ആ മിന്നൽ പ്രദക്ഷിണം മനസ്സിലായ ജാസ്മിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അവൾ ഒന്ന് കൂടി ഇളകി കാലുകൾ അടുപ്പിച്ചു ചന്തി പുറത്തേക്ക്കൂടുതൽ തള്ളിനിൽക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഇരുന്നു. പക്ഷേ മെത്തയിൽ ഇളക്കത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും വാഹിദ് മുഖം അങ്ങോട്ട് തിരിച്ചില്ല.

ജാസ്മിൻ എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, വാഹിദിന്റെ കാൽമുട്ടിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ട് കാലുകളുടെയും ഇടയിൽ മുട്ടുകുത്തി നിലത്തിരുന്നു.

"പെണ്ണുങ്ങളെക്കാൾ ദുരന്തമാകല്ലേ. ഞാനായിട്ട് വന്നത് എന്റെ കഴപ്പ് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. ഞാനൊന്ന് മതിമറന്നു നിലവിളിച്ചിട്ട് എത്രയായെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല. എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി സന്തോഷം പുറത്തേക്ക് പിഴിഞ്ഞെടുക്കാൻ സുധീർഇക്കയ്ക്ക് മനസ്സില്ല. എന്നും കണ്ണിൽ കാണുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട്, എന്റെ തൃപ്തി അങ്ങേർക്ക് ഒരു കൺസിഡറേഷൻ പോലും അല്ല. പ്ലീസ്, എനിക്ക് വല്ലാതെ കൊതിയാവുന്നു, ഒരാണിന്റെ ഭ്രാന്തിൽ പെട്ട് തളർന്നു വീഴാൻ. ഞാൻ പിന്നെ ഒരിക്കലും ശല്യം ചെയ്യില്ല.