Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 5 [ലസ്റ്റർ]

ഷീറ്റ് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ പാന്റി ഇട്ടിട്ട് പോയാൽ മതി." അവൻ അവളെ കളിയാക്കി. അങ്ങേ തലയ്ക്കൽ അയ്യേ എന്നൊരു ലജ്ജയിൽ കലർന്ന അടക്കിപ്പിടിച്ച ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു. പിന്നെ അവളുടെ ശബ്ദവും.

"മുറിവൊക്കെ ഉണങ്ങി. ബട്ട്‌ രണ്ട് ഭാഗത്തും പല്ലിന്റെ കറുത്ത പാടുണ്ട്. അതിനേക്കാൾ പ്രശ്നം മനസ്സിനാണ്. ആരോടായാലും സെക്സ് ചെയ്യാൻ തന്നെ ഭയം, എങ്ങാനും കടിക്കുമോ ന്നൊരു പേടി മനസ്സിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു." അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു തേങ്ങൽ ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുള്ളത് പോലെ വാഹിദിന് തോന്നി.

"ഞാനിപ്പോ വിളിച്ചത് ഒരു ഹെല്പിന് വേണ്ടിയാണ്. രമ്യയ്ക്ക് മാത്രമേ എന്നെ സഹായിക്കാൻ കഴിയൂ. വാഹിദ് കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു.

"എന്ത് സഹായം വേണമെങ്കിലും പറഞ്ഞോളൂ. എന്നെക്കൊണ്ട് സാധിക്കുന്നത് മാത്രമേ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെടൂ എന്നെനിക്കറിയാം. പക്ഷേ എനിക്കൊരു കാര്യം അറിയണം. അത് സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞാൽ മാത്രേ ഹെൽപ്പുള്ളൂ ട്ടോ." രമ്യയുടെ കണ്ടീഷൻ വാഹിദ് കേട്ടു.

"പറയൂ, എന്താണ് അറിയേണ്ടത്."? വാഹിദ് ചോദിച്ചു.

"നൂറ.. അവൾ സാറിന്റെ വെറും ഫ്രണ്ട് മാത്രമാണോ അതോ സാർ അവരെ കളിച്ചോ."? രമ്യ ഒരു മുഖവുരയും കൂടാതെ തുറന്നടിച്ചു ചോദിച്ചു.

"വെറും ഫ്രണ്ട് മാത്രമല്ല, അവളെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. ഞാൻ കളിച്ചു എന്ന് മാത്രമല്ല, ഈ നാലഞ്ച് ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ രാവും പകലും എണ്ണിത്തീർക്കാൻ പറ്റുന്നതിൽ കൂടുതൽ കളിയെങ്കിലും ഞാൻ അവളെ കളിച്ചുകാണും. ഇന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നതിന്റെ രണ്ട് മണിക്കൂർ മുമ്പും മാറിമാറി രണ്ട് തവണ കളിച്ചിട്ടാണ് വന്നത്. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇഷ്ടത്തിലാണ് രമ്യാ." വാഹിദ് വിശദമായി പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു.

"ഈശ്വരാ.. എന്നിട്ട് അവൾ എന്ത് നുണയാ പറഞ്ഞേ. സാർ അവളെ നികാഹ് ചെയ്യാതെ വിരലിൽ പോലും പിടിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല, വല്ല കുരുത്തക്കേടും കൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരട്ടെ, വച്ചേക്കില്ല ഞാൻ എന്നൊക്കെയാ എന്നോട് പറഞ്ഞേ." അവൾ അതിശയിക്കുന്നത് വാഹിദ് കേട്ടു.

"അവൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാ, ഞാൻ വിരലിൽ അല്ല പിടിച്ചതൊന്നും." വാഹിദ് ചിരിച്ചു. രമ്യയുടെ പൊട്ടിച്ചിരി അലയെടുങ്ങാത്ത കാറ്റ് പോലെ നീണ്ടുപോയി.

"ഇനി പറഞ്ഞോ എന്ത് സഹായമാണ് വേണ്ടത്." ചിരിയടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു.

"ആ നാറിയെ നമുക്ക് ഒന്നുകൂടി കാണണം. അവൻ നിന്റെ ദിവ്യസ്വർഗ്ഗത്തിൽ