Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 6 [ലസ്റ്റർ]

ബോധം മറഞ്ഞു. അവളിൽ നിന്ന് പ്രതികരണം ഇല്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ ജോർജിന്റെ പക അൽപ്പം അടങ്ങി ഭോഗത്തിന്റെ ആർത്തിയിൽ രക്തം പുരണ്ട പൂറിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു കിടന്ന് കുണ്ണയിട്ട് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ജീവൻ ഇല്ലാത്തത് പോലെ കൈകൾ മണലിൽ വിരിച്ചിട്ട്, കാലുകൾ അകറ്റി അനക്കമില്ലാതെ ശാന്തമായി കിടക്കുന്ന എലിസബത്തിന്റെ അസാധ്യ സുന്ദരമായ വെളുത്ത മാംസംളമായ കൊഴുത്ത ശരീരം അയാളെ ആർത്തി പിടിപ്പിച്ചു. മതിയാകാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും പൂറിലേക്ക് കുണ്ണയിട്ട് അടിച്ചിട്ട് രതിമൂർച്ഛയുടെ തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം കുണ്ണ വലിച്ചു പുറത്തെടുത്തു മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി എലിസബത്തിന്റെ മുഖം നേരെയാക്കി അതിൽ കേറി ഇരുന്ന് പിളർന്നു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ വായിലേക്ക് മുട്ടിച്ചു. കൊഴുത്ത വെളുത്ത കട്ടിയുള്ള ശുക്ലം കൃത്യമായി വായിലേക്ക് തന്നെ ചീറ്റി. അൽപ്പം പോലും പുറത്തേക്ക് വരാതെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് ആ മൈഥുനകൊഴുപ്പ് മുഴുവൻ വായിലേക്ക് നിക്ഷേപിച്ചതിനു ശേഷം ആ മനുഷ്യൻ എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. വിൻസന്റ് അകത്തുകയറി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. കൊല്ലാൻ കൊണ്ട് വന്നതാണെന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് ആ ദൃശ്യം കണ്ടിട്ട് അവന് യാതൊരു വേദനയും തോന്നിയില്ല. ഇനി ജോർജിനെ ഇവിടെ നിർത്തുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് അയാളെയും കൊണ്ട് വിൻസെന്റ് സ്ഥലം വിടുകയും ചെയ്തു.

ഏകദേശം ആറുമാസത്തോളം നീണ്ടു നിന്ന സഹനത്തിന്റെ പരിസമാപ്‌തിയിൽ തങ്ങൾ പകതീർക്കാൻ കൊണ്ട് വന്ന ആ മനുഷ്യ ജീവൻ ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു എന്ന് വിൻസെന്റ് ചിന്തിച്ചു. തന്റെ മുന്നിൽ അക്ഷോഭ്യനായി ഇരിക്കുന്ന ആൽബിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടന്ന വിൻസെന്റിന്റെ മുഖത്തെ ചകിതമായ ഭാവം വായിച്ചെടുത്തു ആൽബി വിൻസെന്റിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"അളിയൻ ടെൻഷൻ ആവണ്ട. എന്റെ ഒരു ഉരുപ്പടി അവിടെയുണ്ട്. രമ്യ. അവൾക്ക് എന്നോട് ഇച്ചിരി റൊമാൻസ് ഉള്ളതാണ്. അവളെ ഉപയോഗിച്ചു ആ മൊബൈൽ നമുക്ക് സംഘടിപ്പിക്കാം." ആൽബി പറഞ്ഞു.