Chapter Title : മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം]

ഒട്ടും വൈകിയില്ല. ആ ജിം ബോഡിയുടെ സകല കരുത്തും ആവാഹിച്ച് എന്റെ ആ ഉരുക്കു കുണ്ണ അവളുടെ ആ തേൻ ചുരത്തുന്ന പൂറിലേക്ക് ആഴ്ത്തിയിറക്കി. ഒറ്റയടിക്ക് അത് മുഴുവനായും അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ആതിരയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് ഒരു നീണ്ട നിലവിളി ഉയർന്നു. "ആഹ്ഹ്... വൈശാഖ്... അടിയെടാ... നിർത്തല്ലേ..." അവൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കാലുകൾ എന്റെ അരക്കെട്ടിന് മുകളിൽ മുറുക്കി.

​ഞാൻ ഓരോ പുഷ്-അപ്പിന്റെ വേഗതയിലും ആഞ്ഞു തള്ളാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ അരക്കെട്ട് ഓരോ അടിക്കും അനുസരിച്ച് ബെഡിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു പൊങ്ങുകയായിരുന്നു. പൂറിലെ ആ കൊഴുപ്പും എന്റെ വിയർപ്പും ചേർന്ന് അവിടെ ഒരു താളമേളം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു

ആതിരയുടെ കണ്ണുകൾ പാതി മറിഞ്ഞു, അവൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് അലറുകയായിരുന്നു. "വൈശാഖ്... സ്പീഡിൽ... എനിക്ക് വരുന്നുടാ... നിർത്തല്ലേ...

ആഹ്ഹ്!" അവളുടെ ആ ഭ്രാന്തമായ വിളികേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും വിട്ടു. ഞാൻ ഒരു മെഷീൻ ഗണ്ണിൽ നിന്ന് വെടിയുതിർക്കുന്ന വേഗതയിൽ അവളുടെ ആ തേൻ ചുരത്തുന്ന പൂറിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

​അവൾ സുഖത്തിന്റെ ആ കൊടുമുടിയിൽ എത്തി ശരീരം വില്ലുപോലെ വളച്ചു പിടഞ്ഞ ആ നിമിഷം... ഞാൻ എന്റെ സകല ശക്തിയും ആവാഹിച്ച് അവസാനത്തെ ആഞ്ഞു തള്ളൽ നൽകി. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ചൂടുള്ള ശുക്ലം ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം കണക്കെ അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ചീറ്റിത്തെറിച്ചു.

​ഓരോ തുള്ളിയും അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ വാതിലിൽ ചെന്നു തട്ടുമ്പോൾ ആതിരയുടെ ശരീരം ഒരു ഷോക്കേറ്റതുപോലെ വിറച്ചു. അവൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്,.
ഒരു യക്ഷിയെപ്പോലെ അവൾ

അവളുടെ മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകൾ എന്റെ കഴുത്തിലെ മസിലുകളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ വേദനയേക്കാൾ വലിയൊരു സുഖമാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.
​"ആഹ്ഹ്... വൈശാഖ്... നീ എന്നെ ശരിക്കും കൊന്നു...!!" എന്ന് അവൾ പല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ മന്ത്രിച്ചു.

​എന്റെ ചൂടുള്ള ശുക്ലം അവളുടെ ആഴങ്ങളിൽ പെയ്തിറങ്ങുന്ന ആ സെക്കൻഡുകളിൽ അവൾ എന്നെ വിടാതെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. അവളുടെ നഖങ്ങൾ എന്റെ പുറത്ത് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഒരു നിമിഷം...വിയർപ്പും ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടും ആ മുറിയിലെ വായുവിനെപ്പോലും ലഹരി പിടിപ്പിച്ചു.

​പതുക്കെ