Chapter Title : മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം]

ആ നിമിഷങ്ങൾ അവൾ ഓരോ ഇഞ്ചും അനുഭവിച്ചു തീർക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളയുകയും, കാലുകൾ എന്റെ തോളിന് മുകളിലേക്ക് മുറുകുകയും ചെയ്തു. ആ 12B ഫ്ലാറ്റിലെ ശാന്തതയിൽ അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അവളുടെ പൂറിന് ഒരു പ്രത്യേക ലഹരിയായിരുന്നു, എത്ര തിന്നിട്ടും എനിക്ക് മതിയാവുന്നില്ല. എന്റെ നാവു കുഴയാൻ തുടങ്ങിയിട്ടും ഞാൻ വിട്ടില്ല. ആതിര എന്റെ തല അവളുടെ ആ ചുവന്ന ഇതളുകൾക്കിടയിലേക്ക് ആഞ്ഞു തള്ളുകയായിരുന്നു. "വൈശാഖ്... പ്ലീസ്... സ്പീഡിൽ... എനിക്ക് വയ്യടാ..." അവൾ കെഞ്ചാൻ തുടങ്ങി.

​അവൾക്ക് ആ സുഖത്തിന്റെ അറ്റം കിട്ടാറായെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ എന്റെ സകല ശക്തിയും നാവിൽ ആവാഹിച്ചു. ഒരു ഇലക്ട്രിക് മെഷീൻ പോലെ ആ മണികന്തിൽ ഞാൻ നാവുകൊണ്ട് താണ്ഡവമാടി. ആതിര അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അലറുകയായിരുന്നു! അവളുടെ കൈകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു, തല ബെഡിലേക്ക് അടിക്കുന്നു,

അരഭാഗം വായുവിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങുന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ അവളെ വിട്ടില്ല, ആ അരഭാഗം ലോക്ക് ചെയ്ത് ആ തേൻ നുകർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

​ഒടുവിൽ, ഒരു വലിയ പൊട്ടിത്തെറി പോലെ ആതിര ആർത്തുവിളിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. ആ നിമിഷം, അവളുടെ മദനജലം ഒരു അരുവി പോലെ എന്റെ വായിലേക്കും മൂക്കിലേക്കും ചീറ്റിത്തെറിച്ചു. അവൾ പൂർണ്ണമായും തളർന്ന്, വിറച്ചുകൊണ്ട് ആ ബെഡിലേക്ക് തകർന്നു വീണു. ആ മുറിയിൽ അപ്പോൾ അവളുടെ കിതപ്പും ആ മദനജലത്തിന്റെ മണവും മാത്രം ബാക്കിയായി.

ആതിരയുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമം ഒരു കടലുപോലെ അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്ന് എന്റെ ടീഷർട്ട് തലവഴി ഊരിയെടുത്തു. ജിമ്മിൽ