Chapter Title : മരുഭൂമിയിലെ മഴ [ഹോനായി]

“ഹമ്മ് സ്സ്..ആ ന്റെ ദാമു” അവൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് വിളിച്ചു. അവന്റെ വിരൽ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന തന്റെ ഗുദത്തിലെ ശൂന്യത ഇതുവരെ കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന സുഖത്തിനു ഭംഗം വരുത്തുന്നതുപോലെ ലീനക്ക് തോന്നി. “ഇച്ചേയി ഇപ്പൊ മനസ്സിലായോ കൂതിയിൽ കിട്ടുന്ന സുഖം?” അവളുടെ അടഞ്ഞുവരുന്ന കൂതി ദ്വാരത്തിന്റെ ഞൊറിവുകളിൽ വിരൽത്തുമ്പുകൊണ്ട് കുത്തി അവൻ ലീനയോട് ചോദിച്ചു.

“ഹമ്മോ..മനസിലായേ ദാമു” അവന്റെ കരിംകുണ്ണയെ തൊലിച്ചടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു അഭിസാരികയെ പോലെ ആ വീട്ടമ്മ തേങ്ങി. ദാമു ലീനയുടെ തടിച്ച അരക്കെട്ടിൽ ബലമായി പിടിച്ച് തന്റെ കാൽമുട്ട് കൊണ്ട് അവളുടെ കാലിന്റെ മടക്ക് മുന്നിലേക്ക്‌ തള്ളി. ഇപ്പോൾ ശരിക്കും ഒരു കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്ന പൊസിഷനിൽ ആണ് ലീന. “ഓഹ്…ദാമു, എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്. ഞാൻ താഴെവീഴില്ലേ?”. അവന്റെ കാലിൽ തന്റെ തുടകൾ അമർത്തി അവൾ പറഞ്ഞു. “ഇല്ല, ഇച്ചേയിയെ ഞാൻ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ”. അവൻ അത് പറയുമ്പോൾ തന്റെ മലദ്വാരത്തിലേക്ക് എന്തോ വീണ്ടും ശക്‌തിയായി ഞെരിഞ് കയറുന്നത് ലീന അറിഞ്ഞു.

ഇത്തവണ ദാമു തന്റെ നടുവിരലും ചൂണ്ടുവിരലും ഒന്നിച്ചാണ് ലീനയുടെ വഴുവഴുത്ത ഗുദത്തിലേക്ക് കയറ്റിയത്. അവൾ ശ്വാസമടക്കി അവന്റെ വിരലിന്റെ ഉള്ളിലേക്കുള്ള ചലനം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഞെരുങ്ങിയ ഗുദമസിലുകളെ തള്ളിയകത്തി അവന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ തന്റെ വൻകുടലിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു!

“ആഹ് ശൂ..ഹ്ഹ് ദാമൂ..എന്നെ എന്താ ചെയ്യുന്നേ..അമ്മേ”. ലീന നീറി പുകഞ്ഞുകൊണ്ട് തേങ്ങി. “അടങ്ങി നില്ലെടി, മൈരേ. നിന്റെ ഈ വെണ്ണ കൂതി ഇനി മുതൽ എന്റെ മാത്രമാണെടി” പുറത്തേക്കുവന്ന അവന്റെ

വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. “ഇച്ചേയിന്ന്” മാത്രം തന്നെ വിളിച്ചിരുന്ന ദാമു ഇപ്പോൾ ഇതുവരെ ആരും വിളിച്ചിട്ടില്ലാത്ത രീതിയിൽ വിളിക്കുന്നു!.