Chapter Title : മരുഭൂമിയിലെ സെക്യൂരിറ്റി [ഹസ്ന]

കവരെടുത്തു എന്റെ പിറകിൽ വരാൻ പറഞ്ഞു അതുപോലെ അയാൾ ആ രണ്ട് കവറുമെടുത് ലിഫിറ്റിന്റെ അടുത്തെത്തി.. ലിഫിറ്റിനു വേണ്ടി വെയിറ്റ് ച്യ്തിരിക്കുമ്പോൾ പരസപരം ചിരിച്ചു..

സെക്യൂരിറ്റി : നാട്ടിൽ എവിടെയാ

ഞാൻ : കണ്ണൂർ

സെക്യൂരിറ്റി : പേരെന്താ

ഞാൻ : ആയിഷ

സെക്യൂരിറ്റി : നല്ലപ്പേര്

ഞാൻ : ചേട്ടന്റെയോ

സെക്യൂരിറ്റി : രാഘവൻ...

ലിഫ്റ്റ് വന്നു ഡോർ തുറന്നു രണ്ട് പേരും ഉള്ളിൽ കയറി..

വിണ്ടും നിഷ്ബദ്ധത പാതിരാണ്ടം നിലയിലാണ് ഫ്ലാറ്റ്... നിശബ്ദത്തക് വിരാമം കുറിച്ച് കൊണ്ട് അയാൾ വിണ്ടും ചോദിച്ചു..

സെക്യൂരിറ്റി : കുട്ടികൾ ആയിട്ടില്ലേ

ഞാൻ ഇല്ലന്ന് മൂളി... എന്റെ മുഖത്തു സങ്കടം കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു

"സോറി"

"എന്തിനാ "

" അല്ല ഞാൻ അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ കുട്ടിക്ക് ഒരു സങ്കടം ഉള്ളപ്പോലെ "

ഞാൻ : സങ്കടം ഒന്നുമില്ല... പെട്ടന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അതാ..

രാഘവൻ : സാരമില്ല... കുറെയായോ ഇവിടെ

ഞാൻ : ഒരു വർഷം ആകുന്നു..

രാഘവൻ : കല്ലിയാണം കഴിഞ്ട്ട് എത്രയായി

ഞാൻ : രണ്ട് വർഷം

രാഘവൻ : എന്നാ ടൈം ആകുന്നേയുള്ളു ട്ടോ.. കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി പ്രായം ഉണ്ടെന്ന്

ഞാൻ : അത് എന്താ അത്ര പ്രായം തോന്നിക്കുന്നുണ്ടോ

ഞാൻ കുറച്ചു ഗൗരവത്തിൽ കെർവോടെ തന്നെ ചോദിച്ചു...ഏത് ഒരു പെണ്ണിനും പൊള്ളുന്ന ചോദ്യം അല്ലെ അയാൾ ചോദിച്ചേ..

രാഘവൻ : അയ്യോ അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല..

ഞാൻ : പിന്നെ

അപ്പോഴുകു പാതിരാണ്ടം നിലയിലാത്തി ലിഫ്റ്റ് തുറന്നു രണ്ട് പേരുമിറങ്ങി റൂമിലേക്ക്