Chapter Title : മരുഭൂവിൽ ഒരു മരുപ്പച്ച [Manu]

വേണ്ട. ഒരു കടക്കാരനാകാൻ വയ്യ" "നീ ഉണ്ടാവുമ്പോൾ തന്നാൽ മതി" ചേച്ചി 2000 റിയാൽ എടുത്തു നീട്ടി. ഞാൻ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അത് വാങ്ങി...........ബന്ധങ്ങൾ പതിയെ തളിരിടുകയായിരുന്നു..

ഫോൺ വിളിയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, നമ്പറും ഞാൻ സേവ് ചെയ്തിരുന്നില്ല. ഒരിക്കൽ രാത്രി അറിയാത്ത നമ്പറിൽനിന്നും ഒരു കാൾ വന്നു. "ഹലോ" അപ്പുറത്ത് സ്ത്രീ ശബ്ദം.. "ആരാ" "നിന്നെ ഇഷ്‌ടപ്പെടുന്ന ഒരാളാണ്" "എന്നെയോ, എന്റെയറിവിൽ എന്നെയിഷ്‌ടപ്പെടാൻ ഇവിടാരുമില്ല" "പക്ഷെ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ കേൾക്കുന്നത്, നിനക്ക് ആരുമായോ ലവ് ഉണ്ടെന്ന് കേൾക്കുന്നുണ്ടല്ലോ" "ആര് പറഞ്ഞു" "അതൊക്കെ ഞാനറിഞ്ഞു"

"ഹലോ, ഇതാരാ" "ഡാ, ഞാൻ സുമയാണെടാ" "ഓ, ചേച്ചിയോ, രാത്രി പഞ്ചാരയടിക്കാൻ വിളിച്ചതാണോ? "ഉം, അതെന്താ പാടില്ലേ, ഡാ നിന്റെ സ്വരം കേൾക്കണമെന്ന് തോന്നി, അതുകൊണ്ട് വിളിച്ചതാ, ഇച്ചായൻ മോളേം കൂട്ടി പുറത്തുപോയി, വരാൻ വൈകും, നിനക്ക് സുഖമാണോ" "സുഖമാണ് ചേച്ചി" "ഡാ, നീ ചേച്ചിയെന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ അത് വീണ്ടും വീണ്ടും കേൾക്കാൻ തോന്നുന്നു, നല്ല മധുരം, അതെന്താ അങ്ങനെ?" "ഇഷ്‌ടത്തോടെ വിളിക്കുന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കും" "ഇഷ്‌ടമാണോ നിനക്കെന്നെ?" "ഉം" "എന്തിഷ്‌ടം ?" "ആ എനിക്കറിയില്ല, ഇഷ്‌ടമാണെന്നു മാത്രമറിയാം, ചേച്ചി ഏതു പെർഫ്യൂമാണ് അടിക്കുന്നത്? "ചാസ്റ്റിറ്റി, ഉം എന്താ?" "ഒന്നൂല്ല, പെർഫ്യൂമിന്റെ മണം നോക്കിയാണ് പലപ്പോഴും ചേച്ചി ഡ്യൂട്ടിക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടോന്ന് ഞാൻ നോക്കാറുള്ളത്, ആ സുഗന്ധം കേട്ടാലറിയാം ചേച്ചി ഹാജരാണെന്ന്" "ഡാ കള്ളാ, അപ്പൊ ഞാനറിയാതെ എന്റെ പിന്നാലെ മണത്തുനടക്കുവാണല്ലേ, ഇതാ ഞാൻ പറഞ്ഞെ, നിനക്ക് ആരുമായോ ലവ് ഉണ്ടെന്ന്"

"ചേച്ചി, അതൊന്നുമല്ല, പക്ഷെ കാണുമ്പോഴും മിണ്ടുമ്പോഴും അവിടെയെവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടെന്നറിയുമ്പോഴുമെല്ലാം എനിക്ക് നല്ല സന്തോഷമാണ്, ഇനി കാണാതിരിന്നാ ആ