Chapter Title : മരുകളും അശോകനും 3 [Kk Jithu]

കിടന്നിരുന്ന സാവിത്രി ഏന്തിവലിഞ്ഞ് പിടിച്ചു വലിച്ചു..

കൈ വിട് ചേച്ചി...

ഡാ നീയെന്റെ അടുത്ത് വാ..

എന്താ ചേച്ചി.. എൻറെ മൂഡ് കളിയല്ലെ..

പ്ലീസ് ഡാ.. ഒന്നിങ്ങോട്ട് കയറി ഇരിക്ക്‌‌..

വെപ്രാളത്തോടെ സാവിത്രി അതു പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ വിഷ്ണു അവളുടെ തലയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ഏന്തി വലിഞ്ഞു ചെന്നു..

എന്താ സാവിത്രി കുട്ടി തൻറെ പ്രശ്നം..

ഡാ എന്നെ നേരെ ഒന്ന് കിട്ടത്ത്‌‌‌..

കഴിഞ്ഞില്ല ചേച്ചി.. തുടങ്ങാൻ പോകുന്നതേയുള്ളൂ..

ഡാ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞെടാ....

കഴിയാനോ.. എന്താ ചേച്ചി ഇത്ര പെട്ടെന്നൊ..

അതെടാ... ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ എനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ലെന്ന്..

എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല.. കള്ളം പറയുന്നതാണൊ എന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ..

അതും പറഞ്ഞ് സാവിത്രിയെ വിഷ്ണു നേരെ കിടത്തി.. മദനച്ചെപ്പ് കിടന്ന വിരിപ്പിന്റെ ഭാഗമൊക്കെ നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരിക്കുന്നു..

ശ്ശോ... എന്താ ചേച്ചി ഇത്.. വെടി പൊട്ടിച്ചല്ലോ...

സോറി ഡാ..

ആർക്കുവേണം സോറി.. പറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ വാ തുറന്ന് പറയണ്ടേ..

ഞാനെത്ര തവണ നിന്നോട് പറഞ്ഞതാ പറ്റുന്നില്ല പറ്റുന്നില്ല എന്ന്...

സാവിത്രിയുടെ ആ മറുപടിക്കിടയിൽ തന്നെ വിഷ്ണു പറയാൻ ആരംഭിച്ചു..

സാരമില്ല അല്പം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും തുടങ്ങാമല്ലോ..

വിഷ്ണുവിൻറെ ആ വാക്ക് കേട്ടതും സാവിത്രിയുടെ മുഖം വാടി തുടങ്ങി..

ഡാ എന്നെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കിടത്താമോ..

അവൾ പറഞ്ഞ ഉടനെ വിഷ്ണു ചുമരോട് ചാർന്നിരുന്ന് സാവിത്രിയെ എടുത്ത് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് ഇരുത്തി..

കൈ ഉയർത്തി വിഷ്ണുവിൻറെ തലമുടിയിൽ മെല്ലെ തലോടി ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് സാവിത്രി പറഞ്ഞു..

ഇന്നിനി വേണോ വിഷ്ണു.. ഞാൻ ആകെ തളർന്നിരിക്കുകയാണ്..

വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു.. അവനൊന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം തിരിച്ചു കളഞ്ഞു..

പിണങ്ങല്ലേ മുത്തേ.. ഈ ചേച്ചിക്ക് പറ്റാത്തതുകൊണ്ടല്ലെ.. നാളെ എത്രവേണമെങ്കിലും മോൻ ചെയ്തോളു..

സാവിത്രി വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ട് കഴുത്ത് ചിരിച്ച് അവൻറെ കവിളിൽ ഉമ്മ വച്ചു..

പ്ലീസ് പ്ലീസ്.. പിണങ്ങല്ലേടാ.. എനിക്ക് വയ്യാത്തതുകൊണ്ടല്ലേ.. പ്ലീസ്.

ഉം... സാരമില്ല..

അത് കേട്ടതും വളരെ ആവേശത്തോടെ സാവിത്രി വിഷ്ണുവിൻറെ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മവച്ചു..

താങ്ക്സ്... നല്ല കുട്ടി...

ഉം... അധികം കൊഞ്ചണ്ട.. ജൂനിയർ ഇപ്പോഴും തൊണ്ണൂറിൽ നിൽക്കുകയാണ്..

അയ്യോ