Chapter Title : മരുമകൾ 1 [ഏകലവ്യൻ]
നൽകി. അത് കണ്ടവൾക്ക് അല്പം ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു.
“ഇങ്ങനെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നാൽ എങ്ങനെയാ… അച്ഛനറിയോ.. ഞാൻ ഉറങ്ങീട്ടൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല…!”
അതോടെ കേട്ടപ്പോ അയാളുടെ ഞെട്ടൽ പൂർണമായി. അവൾക്കത് അയാളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് വായിച്ചെടുക്കാനുണ്ട്.
“കണ്ണ് തള്ളേണ്ട.. സത്യ ഞാൻ പറഞ്ഞേ.. ബ്രാ പൊട്ടുമെന്ന് ഞാൻ കരുതീല..!”
“മോളെ ഞാൻ…!”
“വേണ്ട… ഇതൊന്നും മനഃപൂർവമല്ല.. അറിയാതെ പറ്റിയതാണ് എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു ഒഴിയാൻ നോക്കേണ്ട…!”
സത്യത്തിൽ അതയാളുടെ നെഞ്ചിൽ തന്നെ കൊണ്ടു. അവൾ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണ്. മാന്യനാവാൻ നോക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല. പിടിക്കപ്പെട്ടു..!
“എന്തേ…??”
അയാളുടെ ഭാവം കണ്ടവൾ ചോദിച്ചു.
“മോളെ.. ഒരുപക്ഷെ നമ്മൾ ഇങ്ങനെ… നിങ്ങടെ ജീവിതം.. വിനയൻ…!”
പൂർണ രൂപമെത്താതെ അയാളുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു.
“അതൊന്നുമോർത്ത് അച്ഛൻ ടെൻഷൻ ആവേണ്ട.. വിനയേട്ടനെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്. താലി ബന്ധമൊന്നും അങ്ങനെ പോവില്ല.!”
ആ വാക്കുകൾ അയാളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. മുഖത്തും അത് പ്രതിധ്വനിച്ചു. എങ്കിലും മരുമകളുമായി അരുതാത്ത ബന്ധത്തെ കുറിച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്ന ധൈര്യമൊന്നും അയാൾക്കപ്പൊ ഉണ്ടായില്ല.
“ഇങ്ങനെയുള്ള സമയം ഇപ്പോഴേ കിട്ടു. വീട്ടിലെത്തിയാൽ ഞാൻ വിനയേട്ടന്റെ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിയും. അച്ഛൻ അച്ഛന്റെ കാര്യങ്ങളിലേക്കും. ഇടയിൽ അമ്മയും..!”
അവളത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോ അല്പം കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം ഇത്തവണ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഇനി ഇങ്ങനെയൊരു അവസരം കിട്ടില്ലെന്ന നിർബന്ധനയാണ് ഒളിഞ്ഞിരുന്നത്.
അതയാൾക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി. കൂടെ അവളുടെ നോട്ടവും ചുണ്ടുകൾ മലന്ന ഭാവവും അയാളെയൊന്ന് കുലുക്കി.
“ഇനി പറയ്.. ഇതിടണോ വേണ്ടയോ ന്ന്..!”
ഹുക്കിടാൻ വേണ്ടി പിടിച്ചു നിന്ന തന്റെ ബ്ലൗസ് പാളികൾ കാണിച്ചു കൊണ്ടവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യ
💬 Comments
View all comments