Chapter Title : മരുമകൾ 1 [ഏകലവ്യൻ]
ചോദ്യത്തിൽ അല്പം ഭയം കലർന്നിരുന്നു.
“വേണ്ട മതി…!”
അത് മനസിലാക്കിയെന്നോണം അവളും പറഞ്ഞു.
അയാൾ അവളുടെ മേൽ നിന്നും മാറിയിരുന്നു. എന്തോ തരം ടെൻഷനോടെ അല്പം ഉയർന്ന് എല്ലാമോന്ന് വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
ആ സമയം മായ വേഗത്തിൽ തന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഇടാൻ തുടങ്ങി.
ഉറക്കത്തിൽ ചെരിഞ്ഞ തലകൾ, പുറകിൽ ഫിറ്റായി കിടക്കുന്ന അളിയൻ. എല്ലാം ഒക്കെയാണ്.
ഹാവു… ബാലന്റെ ദീർഘ നിശ്വാസം.
അവളാപ്പോഴേക്കും ബ്ലൗസിനു മേൽ പല്ലു വലിച്ചിട്ട് സാരി ശെരിയാക്കി വച്ചിരുന്നു. ഊരിയെടുത്ത ബ്രാ കയ്യിൽ ചുരുട്ടി പിടിച്ചു.
ബാലൻ തന്റെ മരുമകളെ നോക്കി ആശ്വാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. അവളും.
നെറ്റിയിൽ ഒരു മുത്തം നൽകി അയാളവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ ചുറ്റി പിടിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ അവളും ചേർന്നു. കണ്ണുകൾ പോയത് അരയിലേക്കാണ്. മുണ്ടിനെ മുഴപ്പിച്ചു നിർത്തിയ കൊടിയ സാമാനത്തെ..!
അപ്പോഴാണ് അയാളുടെ വിളി.
“മോളെ…!”
“മ്മ്..!”
“നമ്മൾ സൂക്ഷിക്കണം. ഇതെങ്ങാനം പുറത്തറിഞ്ഞാൽ രണ്ടെളുടേം തല പോകുന്ന കേസാ..!”
തലയുയർത്തി അവൾ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“എങ്ങനെ അറിയാനാ..?”
“അറിയുമെന്നല്ല. പേടിക്കേണ്ടത് എന്റെ ഭാര്യയെ തന്നെയാണ്. എന്തെങ്കിലും തരത്തിൽ സംശയം തോന്നിയാൽ അവൾ നമ്മുടെ പുറകെ ഉണ്ടാവും..!”
“അതിനു ഇപ്പോ നടന്നത് ഒരിക്കലും അറിയാൻ പോണില്ലല്ലോ..!”
“ഇത് മാത്രമല്ല.. ഇനി ഉള്ളതും…!”
പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോ അച്ഛന് ഒന്നും മതിയായിട്ടില്ലെന്ന ധ്വനി അവൾക്ക് കൃത്യമായി മനസിലായി.
ഉള്ളിലുയർന്ന സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ച്,
“സംശയം കൊടുക്കാതെ നമ്മൾക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാം..!”
അവളും മറുപടി കൊടുത്തു.
“ഇനിയും വേണം എനിക്ക്…!”
അച്ഛന്റെയാ വാക്കുകളിൽ അവളുടെ മുഖം തുടുത്തു. സമ്മതത്തോടെയവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു തല കുലുക്കി.
💬 Comments
View all comments