Chapter Title : മരുമകള്‍ ലിൻഡ 3 [Seena Baby]

കൊണ്ട് ആ രോമക്കാടിനുള്ളിലെ തഴപ്പിൽ പതുക്കെ തിരുമ്മാൻ തുടങ്ങി. സാമുവലിന്റെ വിരലുകൾ തന്റെ ഉടലിൽ സ്പർശിക്കുന്നത് അവൾ ഭാവനയിൽ കണ്ടു. ലിൻഡ ചേച്ചിയെപ്പോലെ അവൾ തന്റെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളച്ചു.

​മെറിൻ: (ഞരങ്ങിക്കൊണ്ട്) "Mmmgh... സാമുവൽ... ആഹ്... ചേച്ചി അനുഭവിച്ച ആ സുഖം... എനിക്കും വേണം!"

​രോമങ്ങൾക്കിടയിലെ ആ നനവ് വിരലുകളിൽ പടർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൾ വേഗത്തിൽ തന്റെ പൂവ് തിരുമ്മി സുഖത്തിന്റെ അത്യുന്നതിയിലേക്ക് നീങ്ങി. മഠത്തിലെ തണുത്ത ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ താൻ അടക്കി വെച്ച പെണ്ണത്തം ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ അവിടെ പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട തന്റെ തന്നെ നഗ്നതയും, സാമുവലിന്റെ ആ വന്യമായ രൂപവും മെറിനെ ഒരു പുതിയ ലോകത്തെത്തിച്ചു.

​ഒടുവിൽ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ അവൾ ദീർഘമായി ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് ബെഡിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന വിരലുകളുമായി കിടക്കുമ്പോൾ, താൻ ഇനി പഴയ മെറിൻ അല്ലെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ വെള്ള വസ്ത്രം ഇനി അവളെ തളച്ചിടില്ല.

പിറ്റേന്ന് വെളിച്ചം മുഖത്ത് അടിച്ചപ്പോഴാണ് മെറിൻ കണ്ണുതുറന്നത്. ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളുടെയും താൻ തന്നെ സ്വന്തം ഉടലിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും തളർച്ചയിൽ അവൾ അഗാധമായ നിദ്രയിലായിരുന്നു. ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി; ഉടലിൽ നൂൽബന്ധമില്ലാതെ, വിശുദ്ധമായ കന്യാസ്ത്രീ വേഷം തറയിൽ അനാഥമായി കിടക്കുന്നു. ഭയത്തോടെയും ലജ്ജയോടെയും അവൾ പുതപ്പ് വലിച്ചു ദേഹത്തിട്ടു. ഇന്നലെ രാത്രി നടന്നതൊക്കെ ഒരു ഭ്രാന്തൻ സ്വപ്നമായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ വിരലുകളിൽ ബാക്കിയായ ആ ഗന്ധം സത്യം വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൾ വേഗം ബാത്റൂമിലേക്ക് ഓടിക്കയറി ഷവർ തുറന്നു. തണുത്ത വെള്ളം വീഴുമ്പോൾ തന്റെ തുടുത്ത ശരീരത്തിലെ ഓരോ അണുവിലും സാമുവലിന്റെ രൂപം തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് അവൾ ഭീതിയോടെ അറിഞ്ഞു. കുളി കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് വലിയൊരു സത്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്—അവൾക്ക് ഇടുവാൻ മറ്റ് വസ്ത്രങ്ങളില്ല. മഠത്തിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന വെള്ള വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അലക്കാൻ ഇട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ക്വാറന്റൈൻ കഴിഞ്ഞ് ഇന്ന് പുറത്തിറങ്ങേണ്ടതാണ്, പക്ഷേ ഈ രൂപത്തിൽ എങ്ങനെ പുറത്തുപോകും?

​അവൾ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് ലിൻഡയെ വിളിച്ചു. "ചേച്ചി... ലിൻഡാ ചേച്ചി..."

​അല്പസമയത്തിന് ശേഷം ലിൻഡ അവിടേക്ക് വന്നു. അവളുടെ നടത്തത്തിലും കണ്ണുകളിലും ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ആ വന്യമായ പോരാട്ടത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രങ്ങൾ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മെറിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ ലിൻഡയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ഗൂഢമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു.

​"അതിനെന്താ മോളേ,