Chapter Title : മരുമകൾ റിയ [ഏകലവ്യൻ]

അറിയാതെ ആണെങ്കിൽ പോലും.
“ഇവിടെ വെള്ളം കേറിയല്ലോ അച്ഛാ

അതും പറഞ് റിയ ഒന്നൂടെ നീങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ വടിവോത്ത അരക്കെട്ട് അയാളുടെ നനഞു നേർത്ത കൈലി പൊതിഞ്ഞ അരയിൽ തട്ടി. അയാൾ ചിന്തകളെ തഴഞ് ബോധത്തിലേക്ക് വന്നു. മഴയുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും അയാളുടെ ചെവിയിൽ ഇരമ്പൽ കൊണ്ടു. ഒരു വേള മകളെ ചേർത്തു പിടിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്നോർത്തയാൾ ശങ്കിച്ചു. പിടിച്ചാൽ എന്തു കരുതും. വേണ്ട. നല്ലത് ചെയ്താൽ പോലും തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന കാലമാണ്. പക്ഷെ തന്റെ മനസിൽ തോന്നുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ലെന്ന് അയാൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.
പൊടുന്നനെ മഴയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞത് പോലെ തോന്നിച്ചു. കാറ്റടിച്ചു കൊണ്ടു പോയതാകും.
“മോളേ പോകാം.. ഇതാണ് സമയം.. ഇനിയും വൈകിയാൽ വീട്ടിൽ കയറാമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.

അതവളും ശെരി വച്ചു.
“ചാലിലൂടെ നടന്നാൽ മതി. മുകളിലൂടെ നടന്നാൽ വഴുതും.

“ശെരി. നടക്കാം.

“വാ.

വാഴ തോപ്പിൽ നിന്നു താഴേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ കൈ അയാളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്നു. നനുത്ത സ്പർശം. നേർത്ത വിരലുകളുടെ ഇളം സ്പർശനം. ഭാര്യ അല്ലാതെ വേറൊരു പെണ്ണിന്റെ സ്പർശനം ആദ്യമായി ലഭിച്ചത് കൊണ്ടാകാം അത് അയാളുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ ഫീലുണ്ടാക്കി. മനസ്സിൽ ചിന്തകൾ മാറി മറിയുമ്പോൾ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാനേ അയാൾക്ക് തോന്നിയുള്ളു. പതിയെ റിയ ചാലിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു. ആകസ്മികമായി കൈകൾ വിട്ടു.
“കൈ പിടിക്കച്ച.

“ഒരു മിനുട്ട് മോളേ.

അയാൾ ഒരു കയ്യിൽ തൂമ്പയും മറുകയ്യിൽ ടോർച്ചും പിടിച്ച് പുറകെ ഇറങ്ങി.
“മോളേ ആ നൈറ്റി കുറച്ച് കയറ്റി പിടിക്ക്. വെള്ളത്തിൽ ആക്കേണ്ട.

അതയാളുടെ മനസ്സിലെ കാമൻ പറഞ്ഞതായിരുന്നു.