Chapter Title : മരുമകൾ റിയ [ഏകലവ്യൻ]

കൊച്ചു പൂറിനുള്ളിൽ അവളുടെ രണ്ടു വിരലുകൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു ചെരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും പിടയുകയിരുന്നു ശ്രീധരന്റെ മരുമകൾ റിയ.......
പുലർച്ചെ എഴുന്നേൽക്കുന്ന ശീലമുള്ള ശ്രീധരൻ പിറ്റേ ദിവസം എഴുന്നേറ്റ് പറമ്പിലിറങ്ങി. മഴയും കാറ്റും അലങ്കോലമാക്കിയ തൊടിയിൽ വൃത്തിയാക്കുന്ന പണിയിൽ മുഴുകി. ഏഴു മണിയോടെ അടിച്ചു വാരലിന്റെ ധ്വനി അയാളുടെ ചെവിയിൽ മുഴുകി കേട്ടപ്പോൾ ആകാംഷ കൊണ്ട് പ്ലാവിന്റെ മറവ് പിടിച്ചു വീക്ഷിച്ചു. മരുമോളെ തന്നെയാണ് കാണാൻ സാധിച്ചത്‌. ഭാഗ്യം വേദന ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്നയാൾ അശ്വസിച്ചു. എന്തായാലും ഇങ്ങോട്ടേക്കു വരണമല്ലോ എന്നോർത്ത് അയാൾ വീണ്ടും പണിയിൽ മുഴുകി.
ശബ്ദം അരികിലേക്ക് വന്നു എന്ന് മനസിലാക്കിയ അയാൾ നിവർന്നു തിരഞ്ഞു നോക്കി.
“രാവിലെ തന്നെ പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങിയോ??”
ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ചൂലിന്റെ അറ്റം അരയിൽ കുത്തി അവൾ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.
“ആ മോളേ... വേദന മാറിയോ.?”
“ഇല്ല..

“പിന്നെതിനാ ഈ പണി ചെയ്യുന്നേ??”
“പിന്നെ അമ്മയോട് എന്തു പറയും? കാര്യം പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയാണു എന്താണ് എന്നൊക്കെ ചോദിക്കില്ലേ??”
“മ്മ് അതും ശെരിയാ.

“ഇതും കൂടെ ചെയ്യതാൽ വേദന കൂടും.. കാണിക്കണോ??”
“വേണ്ടി വരും.

“എന്നാൽ ഇന്ന് പോകാം.

“അമ്മയോട് എന്തു പറയും??”
“എന്തെങ്കിലും വാങ്ങാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ് ഇറങ്ങിക്കോ.. പുറകെ ഞാനും ഇറങ്ങാം.

“മ്മ്.. എത്ര മണിക്ക്??”
“9 മണി കഴിഞ്ഞ്.

അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“അധിക സമയം ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ട..അവൾ കണ്ടാൽ പ്രശ്നമാണ്.

“മ്മ്.

“പിന്നെ.. അവൻ ഇന്ന് വരുമോ??”
“ഇന്ന് വരും എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.

“ശെരി.

ആ സമയം ശ്രീധരന്റെ ഭാര്യ ലക്ഷ്മി പുറത്തേക്ക് വന്ന് റിയയെ വിളിച്ചു. അവൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് പോയി. ശ്രീധരന്റെ ചിന്തകൾ അടിമുടി മുഴുവൻ മാറി എങ്ങനെയെങ്കിലും മരുമകളെ ഒന്ന് പിടിക്കണം എന്നായി. കളിയൊന്നും അയാൾ ഉദ്ദേശിച്ചില്ല. ഒന്നുമില്ലേലും മകന്റെ ഭാര്യ അല്ലെ എന്നുള്ള ചോദ്യം മനസ്സിൽ തികട്ടുന്നുണ്ട്.
9 മണി ആകാൻ ശ്രീധരൻ കാത്തു നിന്നു. മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ പോകണം എന്ന വ്യാജേന റിയ സമയമായപ്പോൾ കുഞ്ഞിനെ അമ്മയെ ഏൽപ്പിച് ഇറങ്ങി റോഡിന്റെ കുറച്ചകലെ കാത്തു നിന്നു. വിത്ത് വാങ്ങണം എന്ന