Chapter Title : മരുമകൾ റിയ [ഏകലവ്യൻ]

വന്നില്ലെങ്കിൽ അമ്മായി അപ്പനെ പൊക്ക്.. ഇങ്ങനത്തെ കാര്യങ്ങളിൽ ഭർത്താവിന്റെ അച്ഛന്മാര് സൂപ്പറാണ്. മസിലു പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഭർത്താക്കളെക്കാൾ.

“അത് ശെരിയാ. പക്ഷെ എല്ലാവരും ഒന്നുകിൽ ഭാര്യ ഭർത്താക്കന്മാരുമായല്ലേ വരിക

“അതിനു. ഭർത്താവ് വരാൻ കഴിയാത്തവരും നാട്ടിൽ ഇല്ലാത്തവരും എന്തു ചെയ്യും?? നമ്മളെ പോലുള്ളവർക്കും ഇങ്ങനെയുള്ളതിനൊന്നും പോവേണ്ട..?”
“മ്മ്.. ശെരിയാണ്.

“നീയും വാടി

“നോക്കട്ടെ കെട്ടിയോൻ എന്തായാലും വരില്ല. അച്ഛനെ കാണാൻ കിട്ടുന്നത് രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴാണ്. എപ്പോഴും പറമ്പും തോപ്പും എന്ന് പറഞ് അധ്വാനം തന്നെ ഏതു നേരവും.

“എങ്ങനെയെങ്കിലും നോക്കെടി.. കുറേ കഴിഞ്ഞു കാണുന്നതല്ലേ.

“നോക്കട്ടെ ഉറപ്പില്ല.

“നോക്ക്.. സമയമുണ്ടല്ലോ.. മെല്ലെ അവതരിപ്പിച്ചാൽ മതി.. ഞാൻ വെക്കുവാണേ.. ഒരു കാൾ വരുന്നുണ്ട്”
“ഓക്കെ..

കാൾ കട്ട് ചെയ്ത് കുറച്ച് നേരം റിയ ബെഡിൽ ഇരുന്നു. പ്ലസ്ടു ഒരുമിച്ചു പഠിച്ച ഉറ്റ സുഹൃത്ത്‌ മഞ്ജു. കൗമാര കാലത്ത് ചെയ്ത് കൂട്ടിയ കളികളും വേണ്ടാതീനങ്ങളും ഓർമയിൽ വന്നു. ബാക്കി ആരെ കണ്ടില്ലെങ്കിലും മഞ്ജുവിനെ കാണാൻ നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട്. അവസാനം കല്യാണത്തിന് കണ്ടതാണ്. ഒത്തു കൂടലിനു പോകാൻ വേണ്ടി എന്തു ചെയ്യും എന്നവൾ ആലോചിച്ചു. മഞ്ജു അമ്മായിഅപ്പനെ ആണ് കൂട്ടുന്നതെങ്കിൽ എനിക്കും കൂട്ടാം. രതീഷേട്ടൻ എന്തായാലും ആട്ടിയൊടിക്കും അതുറപ്പാണ്. അത്കൊണ്ട് പറയുകയേ വേണ്ട. പക്ഷെ അച്ഛനോട് പറയാൻ അച്ഛനെ ഒന്ന് കാണണ്ടേ...! അച്ഛനെ തേടി അവൾ മെല്ലെ റൂമിൽ നിന്നു വെളിയിലിറങ്ങി....

‘..........ഈ മീനത്തിൽ ഇരുപത്തിയാറു വയസ്സ് കഴിയുന്ന റിയയെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടത് ഒരു ഗ്രാമത്തിലേക്കാണ്. ഭർത്താവ് രതീഷ്. അമ്മായിഅമ്മ ലക്ഷ്മി. അമ്മായിഅച്ഛൻ ശ്രീധരൻ നമ്പ്യാർ. അവരുടെ ഒറ്റമകൻ രതീഷാണ്