Chapter Title : മരുമകൾ റിയ [ഏകലവ്യൻ]

എന്തു ചെയ്യും??”
“ആരാ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു വന്നത്??”
ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടിയത് പോലെ ശ്രീധരന്റെ നെഞ്ചോന്ന് ആളി.. ഞാനോ??? മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ അവളെ നോക്കി നിന്നതെ ഉള്ളു. അവളും ഇമ ചിമ്മി കൊണ്ട് അയാളെ നോക്കി.
“എപ്പോ എങ്ങനെ???”
ഓട്ടോ ഡ്രൈവറെ കണ്ണ് കൊണ്ട് കാണിച്ച് കൊടുത്ത് റിയ മൗനം പാലിച്ചു നിന്നു. അയാൾക്കതിന്റെ കാര്യം പിടികിട്ടി.
“ചേട്ടാ ഒരു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ നിർത്ത്.

റിയ ഓട്ടോ ഡ്രൈവറോട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് ശ്രീധരൻ ഓർത്തത്.
“വിത്ത്.

“വിത്തോ??”
“ആ ഞാൻ വിത്ത് വാങ്ങണം എന്ന് പറഞ്ഞാണ് ഇറങ്ങിയത്

ശ്രീധരൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു. പിന്നെ ഓട്ടോ അവരുടെ വഴിയിലേക്ക് കയറുന്നത് വരെ കമിതാക്കളെ ഇടവിട്ട് നോക്കുകയായിരുന്നു അമ്മായി അപ്പനെയും മരുമകളുടെയും പണി.
വീട്ടിലേക്കുള്ള റോഡിലേക്ക് കയറിയതും. റിയ വണ്ടി നിർത്താൻ ആവിശ്യപ്പെട്ടു. അത് അയാൾക്കും ആവിശ്യമായിരുന്നു. ശേഷം വീട്ടിലേക്കുള്ള നടത്തം ആരംഭിച്ചു.
“മോളേ..

“മ്മ്.

“എന്താ ചെയ്യണ്ടേ?”
“അച്ഛൻ ചെയ്തു തരില്ലേ??”
“അത്.

“എന്ത് അത്..? ഇന്നലെ കയറി പിടിച്ചല്ലോ നൈസ് ആയിട്ട്

“അയ്യോ അങ്ങനെ അല്ല മോളേ.

“രതീഷേട്ടനെ വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ.. വന്നില്ലെങ്കിൽ അച്ഛൻ ചെയ്തു തരേണ്ടി വരും.

കയ്യിൽ നിന്നു പോവുമോ എന്ന പേടി കാരണം അയാൾ മൗനം പാലിച്ചു. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ പിന്നെ തീർന്നു..
“എന്തെ ചെയ്ത് തരില്ലേ??”
“അതുകൊണ്ടല്ല മോളേ. ഞാൻ എങ്ങനെ വരാനാണ്.. അവളില്ലേ??”
“അമ്മ ഉറങ്ങിയിട്ട് വന്നാൽ മതി.. ഞാൻ വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്യാതിരുന്നാൽ പോരെ.

രണ്ടു കൈ കൊണ്ട് ഷാളിന്റെ തുമ്പ് പിടിച്ചാട്ടി നടന്നുകൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു.
“കൊച്ചോ??”
അവൻ രാത്രി നല്ല ഉറക്കമായിരിക്കും.

കള്ള വെട്ടിനു പോകുന്ന ഫീലാണ് ശ്രീധരന് തോന്നിയത്.. ഒരു പേടിയും ഇല്ലാതെ വിളിക്കുന്ന മരുമകളും.
“പിന്നെ രതീഷേട്ടൻ വരുമോ എന്നറിയില്ല. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനു മുന്നേ അറിയിക്കാം.

“മ്മ്.

അയാൾ മൂളി കൊണ്ട് നടന്നു. രണ്ടു പേരും വീട്ടിലെത്തി. രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് അയാളുടെ മനസ്സ് പെരുമ്പറ കൊട്ടി രാത്രി മകൻ രതീഷ് വരരുതേ എന്നും.