Chapter Title : മരുമകൾ റിയ [ഏകലവ്യൻ]

ചുമലിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ അയാൾ ബോധത്തിൽ വന്നു. കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും എഴുന്നേറ്റു. പാത്രങ്ങൾ അമ്മ കഴുകുന്നത് കൊണ്ട് റിയ കൊച്ചിനെയും എടുത്ത് റൂമിലേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങി. ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്ന ശ്രീധരന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.
“അമ്മ ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞ് റൂമിലേക്ക് പോരെ.

കുളിർ കാറ്റേറ്റ് അയാളൊന്നു കൂച്ചി പോയി. റൂമിൽ ഭാര്യയോടൊത്ത് കിടക്കുമ്പോൾ അയാൾക്ക് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല.. എങ്ങനെ??.. മകളെ എങ്ങനെ തടവാനാണ്. ഇനി എനിക്ക് മറ്റേ കണ്ണിൽ അല്ലാതെ ഒന്നും കാണാൻ കഴിയില്ല.. അതിനുദാഹരണമാണ് അന്ന് മരുമകളെ ഓർത്ത് നീട്ടി വിട്ട വാണം. എന്നാൽ പോലും ഭാര്യ ലക്ഷ്മി വേഗം ഉറങ്ങാൻ വേണ്ടി അയാളുടെ മനസ്സ് പ്രാർത്ഥിച്ചു. പതിനൊന്നും മണിയിൽ കൂടില്ല. പക്ഷെ എപ്പോൾ ഉണരും എന്ന് പിടിയില്ല. പന്ത്രണ്ട് മണിയിൽ കൂടിയാൽ ഗാട നിദ്രയാണ്. അതയാൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. ചെരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന് പതിനൊന്നര മണിക്ക് അയാൾ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. ലക്ഷ്മിയെ ഒന്ന് രണ്ട് തവണ കുലുക്കി നോക്കി. അവളൊന്നു മൂളിയെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല. അയാൾ പതിയെ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി വാതിലടച്ചു. മരുമകളുടെ റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. പറഞ്ഞത് പോലെ റൂം ലോക്ക് അല്ല. പതിയെ തുറന്ന് ഉള്ളിൽ കയറി. കുണ്ടി വിരിയിച്ചു കമിഴ്ന്നു കിടന്നു ഉറങ്ങുന്ന പെണ്ണിനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അയാളുടെ അരയിൽ അനക്കം കിട്ടി. ശേഷം വാതിലടച്ചു. ആ ശബ്ദം കേട്ട് റിയ കണ്ണ് തുറന്നു. അച്ഛൻ റൂമിലെത്തിയത് മനസ്സിലാക്കി പതിയെ മോൻ ഉണരാത്ത രീതിയിൽ എഴുന്നേറ്റു. നേരിയ തുണിയുടെ ഇറുകിയ ഓഫ്‌ വൈറ്റ് ചുരിദാറും കറുപ്പ് ലെഗ്ഗിൻസുമാണ് വേഷം. മുലകളൊക്കെ മുഴച്ചു നിൽക്കുന്നു. അച്ചനെ ഒന്ന് ചൂട് പിടിപ്പിക്കാനാണ് മനപ്പൂർവം അവൾ ഇറുകിയ ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ടത്.ടോപ്പിന്റെ കൈ ചെറുതായത് കൊണ്ട് മുടി ഒന്നൂടെ ഒതുക്കി വച്ചപ്പോൾ കക്ഷത്തിന്റെ തുടക്കം കാണാം..
“എന്തെ വൈകിയേ?”
“അവളുറങ്ങാൻ.

“ഉറങ്ങിയോ എന്നിട്ട്..?”
“ആ.. കുഴമ്പെവിടെ??”
അതിനു മറുപടിയായി തട്ടിയിൽ വച്ച കുഴമ്പ് ബോക്സ്‌ അച്ഛനെടുത്തു കൊടുത്തു.
“എവിടുന്നാ??”
അയാൾ അവളോട് ചോദിച്ചു
“ബെഡിൽ നിന്നല്ലേ??”
“ബെഡ് വേണോ??”
ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന പേരക്കുട്ടിയെ നോക്കി അയാൾ ചോദിച്ചു.
“താഴെ