Chapter Title : മരുമകൾ റിയ [ഏകലവ്യൻ]

എണ്ണയാകും.

അത് കേട്ട് റിയ അച്ഛനെ നോക്കി. ഇത്ര നേരം ആ കടക്കോല് വച്ച് എന്റെ കുണ്ടിക്കിട്ട് കുത്തിയിട്ട് പോകുവാണോ എന്ന ഭാവം.
കണ്ട്രോൾ പോവുന്നതിനു മുന്നേ ശ്രീധരൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ് മുറി തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. അവൾ തിരിച്ചു വിളിക്കും എന്ന് മനസ്സിൽ ആണയിട്ടു കൊണ്ടാണ് അയാൾ ഇറങ്ങുന്നത്. പക്ഷെ അതുണ്ടായില്ല. കാരണം റിയ ഇപ്പോഴും അമ്പരപ്പിൽ ആണ്. ഇങ്ങനെ കിടന്നു കൊടുത്തിട്ടും ഒന്നും ചെയ്യാതെ പോകുന്നത് കണ്ടിട്ട് അവൾക്ക് ഒന്നും മനസിലായില്ല. അവൾ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഡ്രെസ്സിങ് ഒന്ന് സ്വയം നോക്കി. വശീകരണം വേണ്ട രീതിയിൽ ഏറ്റിട്ടില്ല. സ്വയം തലയിൽ ഒരു കിഴുക്ക് കൊടുത്തു. പുലർച്ചെ ശെരിയാക്കാം. അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു തന്നെ മാറാം. എന്തായാലും ആ സമയം ഞാൻ വിടില്ല. എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച് അവൾ അവിടെ തന്നെ കിടന്ന് ഉറങ്ങി പോയി.
പുലർച്ചെ നാലു മണി ആയപ്പോൾ തന്നെ അയാൾ എത്തി. ലക്ഷ്മി എഴുന്നേൽക്കാൻ എന്തായാലും ആറു മണി ആവും എന്ന കണക്കു കൂട്ടലിൽ..!
മുറി തുറന്നു ഉള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ മരുമകൾ അതേപടി അങ്ങനെ കിടക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. എന്നാൽ അവൾ നേരത്തെ ഉറക്കമുണർന്നിരുന്നു. എങ്ങനെ ഉറങ്ങാനാണ്. അച്ഛൻ റൂമിൽ കയറിയത് കണ്ട് അവൾ ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്നു. അയാൾ അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു. റിയ കള്ള ഉറക്കമുണർന്നു.
“അച്ഛൻ വന്നോ??”
“ആ.. തടവണ്ടേ??”
“വേണം.

“നി ഇവിടെ തന്നെയാണോ ഉറങ്ങിയത്??”
“ആ ഉറങ്ങി പോയി.

“മ്മ്.. എഴുന്നേൽക്കുന്നുണ്ടോ.. അതോ ഇങ്ങനെ തന്നെ മതിയോ??”
“ഈ ടോപ് ടൈറ്റ് ആണച്ചാ.. അര പൊക്കി തരുമ്പോൾ വലിഞ്ഞു