Chapter Title : മരുമകൾ റിയ [ഏകലവ്യൻ]

കിടന്നിട്ടും രക്ഷയില്ല. അവസാനം മുറിയിലെ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ തലയണ പുറകിലേക്ക് വച്ച് ചാരിയിരുന്നു.
വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും ശരീരത്തിന്റെയും ആവിശ്യം തീർക്കണം.
അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെയവൾക്ക് തോന്നി. അതിന്റെ ലക്ഷണമെന്നോണം ഇനിയും അവളുടെ രോമ കൂപങ്ങൾ താഴ്ന്നു വന്നില്ല. വാക്സ് ചെയ്തിട്ട് കുറേ ആയി എന്ന് കാലുകളിലേക്ക് നോക്കി അയവിറക്കിയ ശേഷം ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. ഭർത്താവ് രതീഷിന്റെ അവസാന മെസ്സേജ്..
‘തിരക്കിലാണ് ഞാൻ വിളിക്കാം..’
അതിനു ശേഷം പുള്ളി വാട്സാപ്പിൽ വന്നിട്ടില്ല.ഫോൺ അവിടെ വച്ച് അവൾ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് നനച്ച ശേഷം ചെറുതായി കടിച്ചു. ഇനിയെന്ത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി അവളുടെ വലതു കൈ പൊന്തി വന്ന് പതുത്ത അടിവയറിൽ അമർന്നിരുന്നു. വേറെയെന്തു ചെയ്യാൻ.. കുറച്ചു മാസങ്ങളായി ഇത് തന്നെ ശരണം. ഈ തണുത്ത മഴക്കാലം തുടങ്ങിയിട്ടും തന്റെ ഭർത്താവ് അടുത്തില്ലാതാനിനാൽ അവൾ വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഹണിമൂണിനല്ലാതെ അങ്ങേരെ പിന്നെ കിട്ടിയിട്ടില്ല. കിട്ടിയിട്ടും വലിയ കാര്യമില്ലെങ്കിലും താൻ മുൻകയ്യെടുത്തിട്ടാണെങ്കിലും എന്നെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യിക്കാമല്ലോ...!
ഒത്ത രണ്ടു മുലകൾക്കിടയിലെ നൈറ്റിയുടെ സിബ് തുറന്ന് ഇരുവശത്തേക്കും പാളി വച്ചു. നീല ബ്രായിൽ ഭംഗിയായി പൊതിഞ്ഞ മുല മുഴപ്പുകളുടെ ഉയരം അത്യധികം ഭംഗിയായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ മുട്ടുകൾ മടക്കി വച്ച് തുടകളിലൂടെ നൈറ്റി തുണി ഊർന്നു വീണു. ചുവപ്പ് പാന്റീയിൽ വീർത്ത അപ്പത്തിന് കുറുകെ അവളുടെ നേരിയ മോതിര വിരൽ ചലിക്കുമ്പോൾ റിയ കിന്നരിച് കണ്ണടച്ചു. പക്ഷെ എന്തിട്ടും തൃപ്തി വരുന്നില്ല. ആരെങ്കിലും ചെയ്ത് തരാനുണ്ടെകിൽ എന്നവൾ ആദ്യമായി അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു.
ഇന്നെന്തായാലും സാധാരണ സുഖത്തിൽ ഒത്തു തീർക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. അടുക്കളയിൽ എന്തായാലും എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകും. വല്ല കേരറ്റോ കക്കിരിയോ.. അതായിരുന്നു അവളുടെ ഉദ്ദേശം.
വേഗത്തിൽ തന്നെ എണീറ്റിരുന്ന് നൈറ്റിയുടെ സിബ് കുറച്ച് മുകളിലേക്ക് കയറ്റി മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി ഒന്ന് നിന്നു. സങ്കോചതിന്റെ കാരണം ഇടനാഴിയിലേക്ക് അടിക്കുന്ന വെളിച്ചമാണ്. അത് അടുക്കളയിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. ഈ സമയത്ത് ഇതാരാണ് അടുക്കളയിൽ എന്നവൾ ഓർത്തു. വസ്ത്രത്തിന്റെ വശപിശക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. വെളിച്ചമുണ്ടെന്നല്ലാതെ