Chapter Title : മരുമകൾ റിയ [ഏകലവ്യൻ]

കുറച്ച് പണിയുണ്ട്

അതും പറഞ്ഞയാൾ തൂമ്പയിലേക്ക് പിടിച്ചു.
“അല്ല അച്ഛനെന്താ പ്രാന്തുണ്ടോ ഈ രാത്രി ഇത് ചെയ്യാൻ.

“അല്ല മോളേ നീ ഈ മഴക്കാർ കാണുന്നില്ലേ..? പുലർച്ചെയോ മറ്റോ പെയ്താൽ ഇവിടം നിറയും.. ഇപ്പൊ ചാലു കീറിയാലേ ഗുണമുള്ളു.

“ഓ.. അതിനു മഴയൊന്നും പെയ്യില്ല.. കാറ്റ് മാത്രമേ ഉള്ളു.

“അത് നിനക്കറിയാഞ്ഞിട്ട.. ചിലപ്പോൾ ഇപ്പൊ തന്നെ പെയ്യും.. മോള് പോയി കിടന്നോ.

“കഴിയാനയോ??”
“ഏകദേശം..എന്തെ??”
“ഇനി കിടന്നാൽ ഉറക്കമൊന്നും വരില്ല. ഞാനിവിടെ നിൽക്കാം.

“രാത്രിയല്ലേ മോളേ.. ഇരുട്ടത്ത് നിൽക്കേണ്ട.

“അതിനെന്താ അച്ഛനില്ലേ ഇവിടെ.

“മ്മ്.. എന്നാൽ ആ പുല്ലിന്റെ അവിടുന്ന് മാറി കുറച്ചപ്പുറം നിൽക്ക്.

നിർബന്ധിച്ച് പറഞ്ഞയക്കേണ്ട എന്ന് തോന്നി അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു. എന്നാലും വെട്ടുന്ന തുട മസിലുകളും കാണിച്ച് കയറ്റി മാടിക്കെട്ടിയ കൈലിയും മാത്രം ഉടുത്ത് മരുമകളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ അയാൾക്ക് ചമ്മലുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ കുറച്ച് മാറി നില്കാൻ പറഞ്ഞത്. പോരാത്തതിന് ശ്രീധരൻ ഷഡിയും ഇട്ടിരുന്നില്ല. ഉണ്ടകളിലൂടെ വിയർപ്പു തുള്ളികൾ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് മനസ്സിലാക്കി കൈലി മാടിക്കെട്ടിയത് കുറച്ചു താഴ്ത്തി വച്ച് അയാൾ കുനിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചാല് കീറാൻ തുടങ്ങി. ശ്രീധരൻ മനസ്സിൽ കണ്ടത് ശെരിയാക്കവണ്ണം റിയയുടെ കണ്ണുകൾ അയാളുടെ പുറത്തും പിൻ തുടകളിലും നീങ്ങിയിരുന്നു.
ആഹ് എന്താ ഒരു ഉറപ്പ്.. തന്റെ ഭർത്താവ് തല കുത്തി നിന്നാൽ കിട്ടുമോ ഇതുപോലെ ഉറച്ച ശരീരം.. അമ്പത് അമ്പത്രണ്ട് വയസ്സായി കാണും. രാത്രിയും പകലുമെന്നില്ലാതെ അദ്ധ്വാനം. ഈ കണ്ട പറമ്പ് മുഴുവൻ വാഴയും മറ്റു കൃഷിയും നടത്തി കൊണ്ടു പോകുന്ന അച്ഛൻ തന്നെയാണ് രതീഷേട്ടനെക്കാളും മുൻപിൽ. വെറുതെയല്ല എന്റെ അത്യാഗ്രഹിയായ അമ്മ പറന്നു നടന്നിരുന്ന എന്നെ നേരത്തെ പിടിച് കെട്ടിച്ച് ഈ കുടുംബത്തിൽ എത്തിച്ചത്.
ഇരു കൈത്തുടകളിലും കൈകൾ ഉരച്ചു കൊണ്ടവൾ അൽപ നേരം അച്ഛനെ ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്നു.
“മോളേ നിലം ശ്രദ്ധിക്കണം കെട്ടോ.

മരുമകളുടെ നിശബ്ദദ കണ്ട് ശ്രീധരൻ പണിക്കിടയിൽ പറഞ്ഞു.
“എന്തെ??”
“പറമ്പല്ലേ മോളേ.. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകും.

“അയ്യോ.

“പേടിക്കേണ്ട.. ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി.

“പേടിയായി.. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരട്ടെ??”
“എന്തെ??”
“അവിടെ വെളിച്ചം ഉണ്ടല്ലോ.