Chapter Title : മരുമകളുടെ അടങ്ങാത്ത ദാഹം [അക്കാമ്മ]

അയാൾക്ക് മുൻപ് റവന്യു ഡിപ്പാർട്മെന്റിലായിരുന്നു ജോലി.

“ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു വരാൻ ഇരുന്നതാ….ഇത്രയും നേരം ആയിട്ടും കണ്ടില്ലല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു. കാലം വല്ലാത്തതു ആണേ?…..”

“രഞ്ജിനീ നിനക്ക് ഇന്ന് ജോയിൻ ചെയേണ്ടേ.. വേഗം പോയി ഡ്രസ്സ് മാറ്റിക്കോ…സുമതിയെ ഇവർക്ക് കഴിക്കാൻ എന്തേലും എടുത്തു വെക്കു…. ഞാൻ ഈ കാറൊന്നു തിരിച്ചിടട്ടെ…”

രഞ്ജിനി വേഗം മുകളിലെ റൂമിൽ എത്തി ഇടതൂർന്ന മുടി കെട്ടഴിച്ചു വിട്ടു അത് അവളുടെ ചന്തിയിൽ തട്ടി നിന്നു. രഞ്ജിനി കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് രാവിലെ തൊട്ട സിന്ദുരം ആകെ പടർന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ ടവൽ എടുത്തു സിന്ദുരം ശരിക്കും തുടച്ചു പുതിയ പൊട്ടു തൊട്ടു. മഴയത്തു നഞ്ചൻ ഈറൻ മുടിയുണക്കുമ്പോ രഞ്ജിനി ജനലിലൂടെ അമ്മായിച്ചനെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി, അയാളുടെ കണ്ണിലെ കാമം രഞ്ജിനിക്ക് നേരത്തെ അറിയാമായിരുന്നു.

സത്യത്തിൽ തന്റെ അനിയത്തിയെ ഇവിടെ താമസത്തിനു കൂട്ടിനു വിളിക്കാനുള്ള കാരണം അമ്മായിച്ഛൻ ശേഖരനായിരുന്നു. കാരണം; സുമതിയമ്മ ഇല്ലാത്ത നേരങ്ങളിൽ ശേഖരന്റെ ചില നോട്ടം അവളിൽ ചെറിയ അളിവിലെങ്കിലും പേടിയുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. കൊമ്പൻ മീശയും ഉയർന്ന ശരീരവും, സാക്ഷാൽ മുണ്ടക്കൽ ശേഖരന്റെ രൂപം തന്നെ!

വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്യുമ്പോ അമ്മയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ; സഹായിക്കാനെന്ന പേരിൽ അമ്മായിച്ഛൻ തന്റെയൊപ്പം വരും, അന്നേരം അയാളുടെ ദേഹം ഇടക്ക് തന്റെ കാമം ദാഹിക്കുന്ന മേനിയുടെ മേൽ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഉരുമ്മുന്നത് പതിവാണ്.

അതുപോലെ മുൻപൊരിക്കൽ അടുക്കളയിൽ വെച്ചോ മറ്റോ തന്റെ ഉരുണ്ട ചന്തികള്‍ അറിയാതെ അമ്മായി അച്ഛന്റെ മൂത്ത് നിന്ന സാധനത്തില്‍ ഉരുമ്മിയ നേരം താൻ വശംവദയാകുമോ എന്നൊരു പേടി അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ കൊഴുത്ത ദേഹത്തിന്റെ സ്പര്‍ശനവും മദഗന്ധവും നുകരേണ്ട ഭർത്താവ് വിദേശതാണ്‌. കാത്തിരിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞിട്ടാണ് പോയത്. പക്ഷെ അമ്മായിച്ഛൻ തന്നെ മുട്ടിയുരുമ്മുമ്പോൾ തന്റെ കടിച്ചി പൂറു ഇടക്ക് നനഞ്ഞ് കൊഴുത്ത തുടകളുടെ ഇടയിലേക്ക് മദജലം ഒലിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോൾ കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് താൻ പിടിച്ചു നില്കുന്നത്. ഒപ്പം എല്ലാരുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് പോലും സ്നേഹത്തോടെ തന്നെ ചുറ്റിപിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോ ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ പലപ്പോഴും കഴിയാറുമില്ല. സുമതി അമ്മയ്ക്ക് ഇതിന്റെ അർത്ഥമൊക്കെ മനസിലാകില്ലായിരിക്കും, പക്ഷെ അമ്മായിച്ചന്റെ