Chapter Title : മരുമകളുടെ കടി 11

വച്ചിരുന്നത്. ഇന്ന് സ്ഥലത്ത് ഇല്ലാതിരുന്ന കാരണം അത് കൊടുക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. സ്ഥിരമായി ചെയ്യാത്ത സാധനം ആയതുകൊണ്ടാണ്‌ അയാള്‍ അത് പെട്ടെന്ന് ഓര്‍ക്കാഞ്ഞത്.

“ഇങ്ങള് എന്തോര്‍ത്തൂന്നാ?” ആമിന കാര്യം മനസിലാകാതെ ചോദിച്ചു.

“ഞമ്മടെല്‍ ഗുളിക ഉണ്ടായിരുന്നു..ഇന്നലെ കിട്ടിയതാ..പച്ചേങ്കി ഓര്‍മ്മ ബന്നില്ല..”

“ഹും..ഞമ്മട കാര്യത്തില്‍ അത്രേ ഒള്ളു ഇങ്ങക്ക് താല്‍പര്യം....”

തന്റെ കാര്യത്തില്‍ അയാള്‍ക്കുള്ള താല്പര്യക്കുറവ് ഒരു കുറ്റപ്പെടുത്തല്‍ രൂപത്തില്‍ ആമിന ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഖാദറിന്റെ മനസ്‌ തുള്ളിച്ചാടുകയായിരുന്നു. തനിക്കെന്തു കൊണ്ട് ഈ ബുദ്ധി വേഗം തന്നെ തോന്നിയില്ല എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്  ബാഗ് തുറന്ന് രണ്ടു ഗുളിക എടുത്ത് അയാള്‍ ആമിനയ്ക്ക് നല്‍കി.

“ഇതങ്ങ് കയ്ക്ക്..തലബേദന ബേം മാറും..ഒറക്കോം കിട്ടും..” മനസിലെ സന്തോഷം പുറമേ കാണിക്കാതെ അയാള്‍ പറഞ്ഞു. ആമിന ഗുളികകള്‍ വാങ്ങി.

“രണ്ടും കയ്ക്കണോ..”

“കയ്ക്ക്..രണ്ടെണ്ണം കയ്ചാലെ ബേദന സരിക്ക് മാറൂ..”

പണ്ടാരം ഒരെണ്ണം കഴിച്ചു ശരിക്ക് ഉറങ്ങി ഇല്ലെങ്കിലോ എന്ന് ഭയന്നാണ് ഖാദര്‍ രണ്ടെണ്ണം നല്‍കിയത്. ഇവള്‍ക്ക് ഇന്നീ തലവേദന പടച്ചോന്‍ നല്‍കിയതാണ് എന്ന് ഖാദറിന്റെ തുള്ളിച്ചാടുന്ന മനസു പറഞ്ഞു. സാധാരണ യാതൊരു മരുന്നും കഴിക്കാത്ത ആമിനയ്ക്ക് വേറെ ഒരു വഴിയിലൂടെയും ഈ ഗുളിക കൊടുക്കാന്‍ പറ്റില്ല. പക്ഷെ ഇന്നവള്‍ക്ക് തലവേദന വന്നിട്ടും താനിത് ആദ്യമേ ഓര്‍ക്കാതെ പോയത് എത്ര വലിയ മണ്ടത്തരമാണ് എന്ന് ഖാദര്‍ കൂടെക്കൂടെ സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തി. ആമിന ഗുളികകള്‍ വിഴുങ്ങുന്നത് അടക്കാനാകാത്ത സന്തോഷത്തോടെ അയാള്‍ നോക്കി.

“ലൈറ്റ് അങ്ങ് കെടുത്തിയെക്ക്..” ഗുളിക കഴിച്ച ശേഷം ആമിന പറഞ്ഞു.

ഖാദര്‍ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി. മുറിയില്‍ ഇരുള്‍ നിറഞ്ഞു. അയാള്‍ അമിതമായി മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ നിഷ്ഫലമായി