Chapter Title : മരുമകളുടെ കടി  19

മാത്രമല്ല മാരകമായി വീണ് പരിക്ക് പറ്റിയ തന്‍റെ പ്രിയതമയുടെ അടുത്ത് ഒന്ന്‍ പോയി നോക്കിയത് പോലുമില്ല.

അയാള്‍ വേഗം ആമിനയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ കൈ വച്ച് അയാള്‍ വിളിച്ചു, “ആമിനൂ.. എന്‍റെ ആമിനൂ...” മിഴികള്‍ തുറക്കാനാകാതെ ക്ഷീണിതയായി ആമിന വിളി കേട്ടു. “ഇങ്ങള് വന്നോ. ഞമ്മക്ക് വയ്യ ഇക്കാ” “സാരമില്ല എന്‍റെ അമിനൂ, ഞമ്മള് അന്നെ ദിപ്പോ തന്നെ അശൂത്രിയില്‍ കൊണ്ടോവാം” ഖാദര്‍ പറഞ്ഞു.

“ഒറ്റയ്ക്ക് പൊക്കാന്‍ പറ്റില്ല ഉപ്പാ, ഞാന്‍ ബേബിച്ചായനേം കൂട്ടുക്കാരനേം ബിളിക്കാം” ഐഷ പറഞ്ഞു പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി.

“ഐഷാ” ഖാദറിന്‍റെ ആ വിളിയിലെ കടുപ്പം കേട്ട ഐഷ ഒന്ന്‍ ഞെട്ടി.

“എന്തുപ്പാ?” അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“ആദ്യം പോയി നീയാ പര്‍ദ്ദ എടുത്തിടീന്‍”

“ശരിയുപ്പാ, അയ്യോ. ഞമ്മളത് മറന്ന് പോയുപ്പാ. ഉമ്മാന്‍റെ കിടപ്പ് കണ്ട് എല്ലാം മറന്നു” ഐഷയുടെ ആ ഡയലോഗ് ഒരല്‍പം നാടകീയമായ ഒന്നായി പോയി.

അവള്‍ പോയി അലമാരയില്‍ നിന്നും പര്‍ദ്ദ എടുത്തിട്ടു. തലയില്‍ ഹിജാബ് ധരിച്ചു. എന്നിട്ട് പിന്നില്‍ പോയി വിളിച്ചു, “ബേബിച്ചായാ... ബേബിച്ചായാ... ബേബിച്ചായന്‍റെ കൂട്ടുക്കാരാ. ഒന്ന്‍ ബേഗം ബരീന്‍” ഐഷയുടെ വിളി കേട്ട് രണ്ടു പേരും ചാടിയെണീറ്റു. അതിനും മുന്‍പേ അവരുടെ കുണ്ണകള്‍ എണീറ്റു തുള്ളിചാടി. തള്ളയെ ആശുപത്രിയില്‍ വിട്ടിട്ട് ഫ്രീ ആയ നേരം നോക്കി വിളിക്കുന്നതായിരിക്കും, കൊച്ചു കള്ളി. അവര്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു. ഓടിയെത്തിയ അവര്‍ ആ കാഴ്ച കണ്ട് സ്തംഭിച്ചു പോയി. നീളത്തില്‍ ഉള്ള ഒരു കറുത്ത പര്‍ദയും തലയില്‍ ഹിജാബും ധരിച്ച് നില്‍ക്കുന്ന നല്ല അസ്സല്‍ ഹൂറിയായി അവള്‍ നില്‍ക്കുന്നു. പൂറിയായ ഹൂറി. ഹൂറിയായ പൂറി. വെറും ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അവരില്‍ നിറഞ്ഞ നിരാശക്ക് അളവില്ലായിരുന്നു.

ഉമ്മയെ എടുത്ത് ഒന്ന്‍ ബണ്ടീല്‍ കെടത്തണം. അവള്‍ അവരോട് പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. വലിയ പ്രതീക്ഷയില്‍ എത്തിയ രണ്ടു പേരും അണ്ടി പോയ അണ്ണാനെ പോലെ നോക്കി നിന്നത് കണ്ട അവളില്‍ ചിരി പൊട്ടി.

എല്ലാവരുംകൂടി ആമിനയെ എടുത്ത് കാറില്‍ കിടത്തി. തല ഐഷയുടെ മടിയിലും കാല്‍ ഖാദറിന്‍റെ മടിയിലുമായി ആമിന കിടന്നു.