Chapter Title : മരുമകളുടെ കടി 7

ആരംഭിച്ചതും അയാള്‍ അറിഞ്ഞു. ക്രമേണ ഇടിയുടെ മുഴക്കം തങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നത് അയാളറിഞ്ഞു. ഐഷയും ഇടിമുഴക്കം കേട്ടു. അവള്‍ക്ക് മിന്നലും ഇടിയും വലിയ ഭയം ആയതിനാല്‍ ജനല്‍പാളികള്‍ വലിച്ചടച്ചു. പുറത്ത് കാറ്റില്‍ മരച്ചില്ലകള്‍ ഉലയുന്ന ശബ്ദം മഴയുടെ ആരവത്തിന്റെ ഇടയിലും അവള്‍ കേട്ടു. പെട്ടെന്ന് ശക്തമായി ഒരു മിന്നലും ഒപ്പം ഇടിയും മുഴങ്ങി. മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫായി. കരണ്ട് പോയി എന്ന് ഐഷ മനസിലാക്കി.

“ബാപ്പാ..ബാപ്പാ..” അവള്‍ മൊയ്തീനെ വിളിച്ചു. അയാളത് കേട്ടു. മൊയ്തീന്‍ തന്റെ വലിയ ടോര്‍ച്ച് എടുത്ത് തെളിച്ച് അവളുടെ മുറിയിലെത്തി.

“കരണ്ട് പോയി മോളെ...” അയാള്‍ പറഞ്ഞു. കാതടപ്പിക്കുന്ന ഇടിയുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും മുഴങ്ങി.

“എനിക്ക് പേടി വരുന്നു...” ഐഷ അയാളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. മൊയ്തീന്റെ മനസിലെ മൃഗം ആസുരമായി മുരണ്ടു.

“ന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ.ബാപ്പ ഇല്ലേ ഇബടെ..മോള് കെടന്നോ..” അയാള്‍ അവളുടെ സൌന്ദര്യം വാരിക്കോരികുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ബാപ്പ ഇബടെ ഇരിക്കുമോ..” ഐഷ അയാളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

“ഉം..ബാപ്പ ഇരിക്കാം..മോള് കെടന്നോ..”

എന്നും അവള്‍ തുണികള്‍ മാറി പെറ്റിക്കോട്ട് മാത്രം ഇട്ടാണ് കിടക്കുക. ഇന്ന് പക്ഷെ തണുപ്പുള്ളതുകാരണം അവള്‍ ധരിച്ചിരുന്ന പാവാടയും നീളന്‍ ബ്ലൌസും ഇട്ടുകൊണ്ട് തന്നെ കിടന്നു പുതപ്പെടുത്തു പുതച്ചു. വലിയ കട്ടിലിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തേക്ക് മാറിക്കിടന്ന് അവള്‍ മൊയ്തീനെ നോക്കി. പുറത്ത് വീണ്ടും ഇടിമുഴങ്ങി. ഒപ്പം മഴയുടെ ശക്തി വര്‍ദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു.

“ബാപ്പാ..” ഐഷ അയാളെ വിളിച്ചു.

“ന്താ മോളെ...” വിശന്നു വളഞ്ഞ കടുവ കൊഴുത്ത ഇരയെ നോക്കി ഇളിക്കുന്നത് പോലെ ഇളിച്ചുകൊണ്ട്‌ മൊയ്തീന്‍ ചോദിച്ചു.

“ബാപ്പ ഇവിടെ കിടക്കാമോ...എനിക്ക്