Chapter Title : മരുപ്പച്ച 2 [പ്രസാദ്]

ലാന്റിങ്ങാണ്. നന്നായി വേദനിക്കും... അകത്തുള്ള കോട്ട പൊളിക്കാന്‍ പോകുകയാ..... നില വിളിക്കരുത്...”

“ഞാന്‍ എന്‍റെ വായ്‌ തപ്പി പിടിച്ചുകൊള്ലാം.”

അങ്ങനെ അവള്‍, അവളുടെ കൈ എടുത്തു വായ്‌ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു.... അയാള്‍, തന്‍റെ കൈകള്‍, അവളുടെ ശരീരത്തിന്‍റെ ഇരു വശങ്ങളിലും ഊന്നിക്കൊണ്ട് തന്‍റെ ശരീരത്തിന്‍റെ മുകള്‍ഭാഗം ഉയര്‍ത്തി നിന്നു. പിന്നെ അവളുടെ കണ്ണിലേയ്ക്കു നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ തന്‍റെ അരക്കെട്ട് പതുക്കെ മുകളിലേയ്ക്ക് ഉയര്‍ത്തി..... അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഭയത്തിന്‍റെ നേരിയ ലാഞ്ചന കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഒരു മിന്നലിന്‍റെ വേഗത്തില്‍ അയാള്‍ തന്‍റെ അരക്കെട്ട് താഴേയ്ക്ക് അമര്‍ത്തി..... എല്ലാ കോട്ടകൊത്തളങ്ങളും തകര്‍ത്തുകൊണ്ട് അയാളുടെ പീരങ്കി അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഊളിയിട്ടിറങ്ങി.... അവളുടെ വായ്ക്ക് മറ തീര്‍ത്തിരുന്ന കൈകള്‍ ആ വെപ്രാളത്തില്‍ തെറിച്ചു പോയി.... അതിന്‍റെ ഫലമായി ഒരു നേരിയ വിളി പുറത്ത് വന്നു..... അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും കവിളിന്‍റെ ഇരുവശങ്ങളിലൂടെയും നേരിയ ഉറവ ഒലിച്ചിറങ്ങി.... ആ കണ്ണുനീര്‍, അയാള്‍ തന്‍റെ കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു.....

“എന്‍റെ ചേട്ടാ, ഇത് ഒരു ഒന്നൊന്നര ചെയ്ത്തായിപ്പോയി....”

“ഞാന്‍ അതെല്ലാം മുന്‍പേ തന്നെ പറഞ്ഞു നിനക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് തന്നതല്ലേ....... പിന്നെന്തിനാ ഇപ്പം പരാതി പറയുന്നത്?”

“എന്‍റെ ചക്കരക്കുട്ടാ, ഇത് പരാതിയല്ല! ഇപ്പഴല്ലേ ഞാനൊരു യഥാര്‍ത്ഥ സ്ത്രീ ആയി മാറിയത്..... ഒത്തിരി നന്ദി ഉണ്ട്...”

“പിന്നെന്തിനാ നീ ഞാനേതാണ്ട് ചെയ്തപോലെ പറഞ്ഞത്?”

“അത് പരാതിയല്ലല്ലോ..... എനിക്ക് വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നല്ലേ പറഞ്ഞുള്ളൂ.... അക്കാര്യം ചേട്ടന്‍ ആദ്യമേ മുന്നറിയിപ്പും തന്നതല്ലേ.... പിന്നെന്താ?

“ഇപ്പം നിന്‍റെ വേദന എങ്ങനെ ഉണ്ട്? മാറിയോ?”

“കുറച്ചു കുറഞ്ഞു.... പക്ഷേ, അകത്ത് ഏതാണ്ട് ഒരു പുകച്ചില്‍ പോലെ ഉണ്ട്.....”