Chapter Title : മരുപ്പച്ച [പ്രസാദ്]

അവള്‍ അയാളോട് ചോദിച്ചു........

“എന്താ മാമാ മുഖത്ത് ഒരു വിഷമം പോലെ?”

“ഒന്നുമില്ലെടീ...... നിനക്ക് തോന്നുന്നതാ. ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ ഓരോ കാര്യങ്ങള്‍ ആലോചിച്ചു ഇരുന്നതാ.”

“അതെന്താ കുറച്ചു മുമ്പ് വരെ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു ആലോചന ഇപ്പോള്‍?”

“ഒന്നുമില്ലെടീ.......”

“മാമന്‍ കള്ളം പറയണ്ട.... എന്തോ പ്രയാസം ഉണ്ട് മാമന്‍റെ മനസ്സില്‍. “

അയാള്‍, കുറച്ചു സമയം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. പിന്നെ പറഞ്ഞു: “മോളേ, ഞാന്‍ എന്‍റെ ഒരു അവസ്ഥ ആലോചിച്ചു പോയതാ.”

“എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ മാമാ....... ഇനി അതൊന്നും ആലോചിച്ചു മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കണ്ട. ഇനിയുള്ള നല്ല സമയത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചാല്‍ മതി......”

പിന്നെ അയാള്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... പതുക്കെ ആഹാരം കഴിച്ചിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് പോയി. കുറച്ചു സമയം കൂടി ഹാളിലിരുന്നു ടി. വി. കണ്ടു. പാത്രങ്ങളൊക്കെ കഴുകി വച്ചിട്ട് അവളും വന്നു മറ്റൊരു കസേരയില്‍ ഇരുന്നു ടി. വി. കണ്ടു. കുറേ നേരം കണ്ടിട്ട് അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് പോയി. പിന്നെയും കുറച്ചു സമയം കൂടി അയാള്‍ അവിടെ ഇരുന്നു. പക്ഷേ, അയാളുടെ മനസ്സ് അപ്പോഴും ശാന്തം ആയിട്ടില്ലായിരുന്നു.

ഇന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയി. ഇനി അത് ആവര്‍ത്തിക്കരുത് എന്ന് അയാളുടെ മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ശരീരം അത് അനുസരിക്കാന്‍ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അയാളുടെ അറിവില്ലാതെ തന്നെ അയാളുടെ കുട്ടന്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. ഒടുവില്‍, ഏതായാലും ഇനി അത് ആവര്‍ത്തിക്കരുത് എന്ന ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ അയാള്‍ എല്ലാം അണച്ചിട്ട് പോയി കിടന്നു. ഉറക്കമില്ലാതെ കുറച്ചു സമയം കിടന്നു. പിന്നെ എപ്പഴോ ഉറങ്ങി.......

അടുത്ത ദിവസം അയാള്‍ പതിവ് പോലെ ആഫീസില്‍