Chapter Title : മരുപ്പച്ച [പ്രസാദ്]

താങ്ങി നിറുത്തുന്നതല്ലേ.... അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ അതിനെ മുലതാങ്ങി എന്നാ പറയുന്നത്....”

“അതിനു എന്‍റെ മുല അങ്ങനെ താങ്ങാന്‍ വേണ്ടി തൂങ്ങിയതൊന്നും അല്ല...... നല്ല നേരെ തന്നെയാ അത് ഇപ്പോഴും നില്‍ക്കുന്നത്....”

“അതിനു എനിക്ക് അറിയാമോ നിന്‍റെ മുല തൂങ്ങിയതാണോ, പൊങ്ങിയതാണോ എന്ന് ഒക്കെ...”

“മാമന് അത് കണ്ടാല്‍ വിശ്വാസം ആകുമോ? എങ്കില്‍ ദാ നോക്ക്....”

അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള്‍, അയാള്‍ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ ഉടുപ്പ് മുന്നിലേക്ക്‌ പിടിച്ചു ഊരി മാറ്റി... അയാളുടെ ഹൃദയസ്പന്ദനം നിലച്ചുപോയി.... അയാള്‍, വായും പൊളിച്ചു നിന്നുപോയി.... എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് അയാള്‍ക്ക്‌ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായില്ല.... അയാള്‍, മുന്നിലെ കാഴ്ച ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്ന പോലെ നോക്കി നിന്നു...... എല്ലാം തികഞ്ഞ ഒരു മാദക സുന്ദരി, അരയില്‍, മുട്ടുവരെ കഷ്ടിച്ച് എത്തുന്ന ഒരു പാവാട മാത്രം ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ നില്‍ക്കുന്നു.....

അയാള്‍ക്ക് സ്വബോധം തിരിച്ച് കിട്ടാന്‍ ഏതാണ്ട് അഞ്ച് മിനിറ്റോളം വേണ്ടിവന്നു.... എങ്കിലും, പെട്ടെന്ന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നു അയാള്‍ക്ക് ഒരു രൂപവും ഇല്ലായിരുന്നു....... അയാളുടെ നോട്ടം അപ്പോഴും അവളുടെ ആ തടിച്ചു ഉരുണ്ട ഒരു വാഴക്കൂമ്പ് പോലെ, അല്പം പോലും ഉടവ് തട്ടാത്ത ആ മുലകളിലായിരുന്നു..... അയാളുടെ കുട്ടന്‍ അപ്പോഴേക്കും ഒരു പീരങ്കിയുടെ കുഴല്‍ പോലെ, മടക്കി കുത്തിയിരുന്ന അയാളുടെ മുണ്ടും പൊക്കിക്കൊണ്ട് ഉയര്‍ന്നു നിന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു ഭൂതോദയം ഉണ്ടായപോലെ അയാള്‍, അവളുടെ ഒരു കൈയ്യില്‍ തൂങ്ങിക്കിടന്ന ഉടുപ്പെടുത്ത് അവളുടെ നെഞ്ചിലെ ആ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗം മറച്ചു....... പിന്നെ അവളോട്‌ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു:

“നിനക്കെന്താടീ ഭ്രാന്ത് ആയോ? നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ കാണിക്കുന്നത്?”

“ഞാന്‍ എന്ത് കാണിച്ചെന്നാ മാമന്‍ പറയുന്നത്? മാമന്‍റെ സംശയം തീര്‍ക്കാനല്ലേ ഞാന്‍ ഉടുപ്പ് ഊരിയത്......”

“എന്‍റെ എന്ത് സംശയം?”

“മാമനല്ലേ പറഞ്ഞത് എന്‍റെ മുല തൂങ്ങിയതാണോ, പൊങ്ങിയതാണോ എന്ന് അറിയില്ല എന്ന്.... ആ സംശയം മാറ്റാനാ ഉടുപ്പ് ഊരിയത്.”

“ശരി.... ശരി ..... നീ ഉടുപ്പ് നേരെ ഇട്...”

“എനിക്ക് ഇടാന്‍ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ മാമന്‍റെ സഹായം ചോദിച്ചത്...”

അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള്‍, അയാളുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നു.