Chapter Title : മരുപ്പച്ച [പ്രസാദ്]
വച്ചു....
അവളുടെ വിശാലമായ മുതുക് ഒട്ടും മറയില്ലാതെ അയാളുടെ മുന്നില്‍ അനാവൃതമായി. അതിലെ ആകെ ഒരു മറ എന്ന് പറയുന്നത്, അവളുടെ മുതുകിന് കുറുകെ കിടന്ന ഒരു കറുത്ത ബ്രേസ്സിയറിന്‍റെ വള്ളി മാത്രമാണ്........ അയാള്‍ ഒരു മിനിറ്റ് ഒരു പ്രതിമ പോലെ അതും നോക്കി നിന്നു. ഒടുവില്‍, അവളുടെ ശബ്ദമാണ് അയാളുടെ സ്വപ്നം തകര്‍ത്തത്.
“എന്താ മാമാ അന്തം വിട്ടു നില്‍ക്കുന്നത്? അതൊന്നു ഇട്ടുതാ മാമാ....”
അത് കേട്ട ഉടന്‍, അയാള്‍, ഒന്ന് ഞെട്ടിക്കൊണ്ടു “ങ്ങേ.......” എന്ന് ഒരു ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ട് സ്വപ്നലോകത്ത് നിന്നും ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു..... അയാള്‍ക്ക് കൈ വിറയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി..... ഒടുവില്‍, വിറയ്ക്കുന്ന കൈ കൊണ്ട് അയാള്‍, ഉടുപ്പിന്‍റെ രണ്ട് വശങ്ങളും ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് മുകളിലെ ഹൂക്ക് കൊളുത്തി. അതോടെ, അയാളുടെ വിറയല്‍ അവളുടെ ശരീരം അറിഞ്ഞു..... അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതി ചിരി മൊട്ടിട്ടു....
“എന്താ മാമാ കൈ വിറയ്ക്കുന്നത്?”
പക്ഷേ, അയാള്‍ അവള്‍ക്ക് മറുപടി കൊടുക്കാന്‍ വായ്‌ തുറന്നെങ്കിലും അയാളുടെ നാക്ക് ചലിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. അയാള്‍, ആ വിറയ്ക്കുന്ന കൈ കൊണ്ട് തന്നെ, അടുത്ത ഓരോ ഹൂക്കുകളും കൊളുത്തി..... അതിനിടെ, അയാളുടെ കൈ, അവളുടെ ബ്രേസ്സിയറിന്‍റെ സ്ട്രാപ്പില്‍ തടഞ്ഞപ്പോള്‍, അയാളുടെ സിരകളിലൂടെ ഒരു കൊള്ളിമീന്‍ പാഞ്ഞു പോയി.... അങ്ങനെ അയാള്‍, എല്ലാ ഹൂക്കുകളും ഇട്ടു കഴിഞ്ഞിട്ടും അവള്‍ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.
അതിനിടെ അയാള്‍, ഒരു കാര്യം കൂടി ശ്രദ്ധിച്ചു...... ഉടുപ്പിന്‍റെ ഹൂക്ക് ഇടുന്നതിനിടയില്‍, അയാളുടെ കൈ, അവളുടെ നഗ്നമായ മുതുകില്‍ തട്ടിയപ്പോള്‍, അവളുടെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങള്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു..... ‘ഇനി എന്നില്‍നിന്നും
💬 Comments
View all comments