Chapter Title : മതിവരാത്തവർ 1

തവണ സ്വയംഭോഗം ചെയ്ത് രണ്ടു ദിവസം തള്ളി നീക്കി. തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ മുറ്റമടിക്കുമ്പോഴും സാറിന്റെ മുറി പൂട്ടിത്തന്നെ കിടക്കുന്നു. അന്ന് താൻ സ്കൂളിൽ ചെന്ന ഉടൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ചെന്ന് മറഞ്ഞു നിന്ന് നോക്കി, ഇല്ല സാർ വന്നിട്ടില്ല. "ശ്ശൊ ഇതെന്താ പോലും സാർ വരാത്തത് " കുറെ സമയം കഴിഞ്ഞ് ക്ലാസ്സിലിരിക്കുമ്പോൾ സാർ ഗേറ്റ് കടന്ന് വരുന്നതു കണ്ടു.അന്ന് കണക്ക് പരീഡിൽ സാർ ഗൗരവമായാണ് പെരുമാറിയത് ഹോം വർക്ക് ചെയ്യാതെയാണ് താൻ ചെന്നിരുന്നത്. "എന്താ ഹോംവർക്ക് ചെയ്യാത്തത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ സാറിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു. സാർ മുഖം തിരിച്ച് വേറെങ്ങോ (ശദ്ധിച്ച് തന്നോട് ഇരുന്നോ നാളെ മറക്കാതെ ചെയ്തു കൊണ്ടുവരണമെന്ന് പറഞ്ഞു. വൈകിട്ട് വീട്ടിലെത്തി കുറെ കഴിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ സാർ മുറിയിലുണ്ട്. ബുക്കുമെടുത്ത് അങ്ങോട്ട് ചെന്നു മുറിയിൽ കയറി. സാർ - "ങാ വാ വാ, എന്താ ബുക്കുമായിട്ട്, സംശയം ഉണ്ടോ?" അതിനു മറുപടി പറയുന്നതിനു പകരം തിരിച്ചങ്ങോട്ട് ഒരു ചോദ്യം - "സാറെന്താ ഒന്നും പറയാതെ പോയത്? സാധാരണ എന്നോട് പറയാറുണ്ടല്ലൊ " "ഓ അതാണൊ. ഞാൻ പെട്ടന്നുള്ള തോന്നലിൽ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്തു അതിന് സോറിയും പറഞ്ഞു.ഇയാൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്നോട് പിണങ്ങി ദേഷ്യത്തോടെ ഇറങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്തു, അതു കൊണ്ടാ" "പിണങ്ങിയെന്നാരാ പറഞ്ഞത് " എന്നും പറഞ്ഞ് താൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. " സാറെന്തിനാ ഉമ്മ വച്ചത്?" സാർ - "ഇ(തയും ഭംഗിയുള്ള പിൻകഴുത്ത് കണ്ടാൽ ആരായാലും ഉമ്മവച്ചു പോകും" " അ(തക്ക് ഭംഗിയുണ്ടോ?" "എന്താ സംശയം വളരെ മനോഹരമാണ് " അതു കേട്ട് നല്ല സന്തോഷത്തോടെ സാറിനു മുന്നിൽ ചെന്ന് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നു പറഞ്ഞു - " ദേ മുടിയിങ്ങനെ പുറകിൽ മൂടിക്കിടന്നാൽ ആരും കാണില്ലല്ലോ അപ്പോൾ ആർക്കും ഉമ്മ വയ്ക്കാനും തോന്നുല്ല ശരിയല്ലേ " "അത് ശരിയാ ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല" ഉള്ളിൽ ചിരിയമർത്തിക്കൊണ്ട് താൻ മെല്ലെ മുടി മാടി മുന്നിലേക്കിട്ട് തലയല്പം മുന്നോട്ട് ചായ്ച് പിടിച്ചു. സാർ - "മനോഹരം ,ഇതു കണ്ടാൽ ആരായാലും ഉമ്മ