Chapter Title : മൗനങ്ങൾ വാചാലമാകുമ്പോൾ 5 [Cuck Hubby]

എരിഞ്ഞു തീരുകയായിരുന്നു...

എന്തോ… ആ നിമിഷത്തിൽ എനിക്ക് അവളോട് സഹതാപം തോന്നിപ്പോയിരുന്നു!

ക്ലിങ്… ക്ലിങ്…

ശബീന ഒരു ഇറക്ക് ചായ മോന്തി.

വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ തന്നെ..

അവൾ കപ്പും സോസറും മേശയിൽ തിരികെ വെച്ചപ്പോൾ ഒരു അസ്വസ്ഥമായ ശബ്ദം മുറിയിൽ പടർന്നു…

അവൾ അല്പം ചെരിഞ്ഞിരുന്നു… നോട്ടം നേരെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക്…

ആ നോട്ടത്തിൽ ചോദ്യം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു…. ഒരു ക്ഷണിക സമ്മതം മാത്രം—

“ഇനി മറയ്ക്കാനൊന്നുമില്ല… നിങ്ങൾക്ക് അറിയേണ്ടതൊക്കെ ചോദിച്ചോളൂ..” എന്ന മൗനവാക്ക് മാത്രം…

ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാൻ തൊണ്ട ഒന്ന് ശരിയാക്കി… ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒടിഞ്ഞു വീണതുപോലെ ഒന്ന് ഞെളിഞ്ഞിരുന്നു!!

എനിക്ക് ആദ്യം അറിയേണ്ടത്… അന്ന് ആ വെള്ളിയാഴ്ച… ഡോക്ടർ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിച്ചത് എന്നതിനെ കുറിച്ചാണ്…

ഞാൻ ചോദ്യം ചോദിച്ച് തീർന്നതും ഷബീന വളരെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥയോടെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…

ഒരുപക്ഷേ ഇത്രയും പിന്നിൽ നിന്ന് ഞാൻ തുടങ്ങുമെന്ന് അവൾ വിചാരിച്ചു കാണില്ല…

ഷബീന സ്തംഭനഭാവം തുടർന്നതും ഞാൻ ടേബിളിന്മേൽ കൈവീശി അടിച്ചു കൊണ്ട് ആക്രോഷിച്ചു… “”എനിക്ക് ഉത്തരങ്ങൾ കിട്ടിയേ പറ്റൂ . ഇപ്പോൾ ഈ നിമിഷം…””

എന്റെ ആ അലർച്ചെയും ശരീരഭാഷയും കണ്ടതോടെ ഷബീനയുടെ ശ്വാസം പെട്ടെന്ന് കട്ടിയായി… ഒരു നടുക്കത്തോടെ

അവളുടെ ശരീരം അല്പം പിന്നോട്ടു വലിഞ്ഞു പോയി—

ഓടിപ്പോകാൻ വഴിയില്ലാത്ത ഒരു കുറ്റബോധത്തിന്റെ മൂലയിൽ കുടുങ്ങിയതുപോലെ…

“അതൊക്കെ… അതൊക്കെ ഇനി ഞാൻ പറയണോ…? എല്ലാം.. എല്ലാതും നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാവില്ലേ…?

പ്ലീസ്…”

അവളുടെ ശബ്ദം ചോദ്യം പോലെയായിരുന്നില്ല…ഒരുതരം അപേക്ഷ…

ഷബീന എന്റെ മുമ്പിൽ കരയുകയായിരുന്നില്ല… അവൾ ഉരുകുകയായിരുന്നു…അവളുടെ അഹങ്കാരവും, പ്രതിരോധവും

ഒന്നൊന്നായി പൊളിഞ്ഞു വീഴുകയായിരുന്നു!!

ഞാൻ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു—

ഒന്നുകിൽ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതിനു കൃത്യമായി മറുപടി തരുക,,,

അല്ലാതെ മൗനം പാലിക്കുകയോ..

പറയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ അസത്യം ഉണ്ടെന്നോ തെളിഞ്ഞാൽ,,,

ആ നിമിഷം തന്നെ ഞാൻ നിനക്കുള്ള ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്യും…

എന്റെ ഭീഷണിക്ക് മുന്നിൽ ഷബീന ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തളർന്നു… അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു വിട്ടൂ.. മൗനത്തിന്റെ കവചം തകർന്നു!!

കുറ്റം സമ്മതിക്കുന്നവളെപ്പോലെ വിറയാർന്ന