Chapter Title : മയനഗരത്തിലെ ജീവിതം (ദുബായ് )

ഞാനും തളർന്നു പതിയെ ഊറി ഊരി അടിച്ചു അവളുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു  കണ്ണീന്നു വെള്ളം തുരുതുരാ വന്നു എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല അതികം അടിക്കാനും സാധിച്ചില്ല എന്റെ പാൽ അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിലേക്ക് ഒഴിച്ചു ഞാൻ തളർന്നു അവളുടെ മേലേക്ക് വീണു പിന്നെ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു  അവൾ കരയുന്നടിരുന്നു മുഖം പൊത്തി എനിക്കും സങ്കടം വന്നു  ഞാനും അവളും മറന്ന കാര്യത്തിനായിരുന്നു ആ കരച്ചിൽ  കോണ്ടം ഇട്ടില്ല  അതും പോരാഞ്ഞിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് ഒഴിച്ച്  ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ തൊട്ടു സോറി പറഞ്ഞു  അവൾ കണ്ണ് തുടച്ചു  എന്നോട് പറഞ്ഞു എന്റെ ഭർത്താവ് അല്ലാതെ ഇതേ വരേം ആരും എന്നെ ഇങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടില്ല  ഞാൻ ഇപ്പൊ ഒരു വേശി ആയാലെ.

എനിക്ക് സങ്കടം വന്നു  എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നേ ഞാൻ അങ്ങനെ കണ്ടിട്ടില്ല

തന്റെ പ്രേശ്നങ്ങൾ കൊണ്ടല്ലേ താൻ ഇതിനു മുതിർന്നത്  എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കല്ലേ പ്ലീസ്

ഏയ് ഞാൻ എന്റെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തപ്പോ പറഞ്ഞതാ

ഞാൻ അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മ കൊടുത്തു.

ഞാൻ ഒരു ജോലി ശെരിയാക്കി തന്നാൽ ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കുമോ അതോ ഇനി ജോലി ഇല്ലാതെ നാട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തന്നെയാണോ പ്ലാൻ.

തനിക്ക് ജോലി ശെരിയാക്കി തരാൻ പറ്റുമോ

അഹ് എനിക്ക് പറ്റും  കുറച്ചു പൈസ ചിലവാകും എന്നൊള്ളു

എന്റെ കയ്യിൽ ഇനി പൈസയൊന്നുമില്ല  ഞാൻ അതിനു ഇപ്പൊ വന്നത് തന്നെ എന്റെ മോന് എന്തെങ്കിലും വാങ്ങിക്കൊണ്ട് പോകാനുള്ള പൈസക്ക് വേണ്ടിയാണ്  നാളെ ഞാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകും പിന്നെ അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ