Chapter Title : പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം [Ank123]

അതേ ചുവന്ന ഓടുകൾ.

അതേ നീണ്ട വരാന്ത.

അതേ വലിയ മാവിൻമരം.

വീടിന്റെ വശത്ത് പടർന്നിരുന്ന മുല്ലവള്ളി ഇപ്പോൾ വളരെ വലുതായിരുന്നു.

മീര കുറച്ചുനേരം കാറിനുള്ളിൽ തന്നെയിരുന്നു.

പോകണോ?

തിരിച്ചുപോകണോ?

ഇത് വെറും പഴയ സുഹൃത്തിനെ കാണുന്നതല്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

അവൻ വെറും പഴയ സുഹൃത്തായിരുന്നില്ല.

അവൻ അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരു അധ്യായമായിരുന്നു.

പൂർത്തിയാകാതെ പോയ അധ്യായം.

അവൾ ആഴത്തിൽ ശ്വാസമെടുത്തു.

കാർ തുറന്നു.

മഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടി.

ഒരു നിമിഷം അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ മണം.

മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണം.

മഴയുടെ മണം.

പെട്ടെന്ന് അവൾ വീണ്ടും പതിനെട്ട് വയസ്സുകാരിയായി.

അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.

പക്ഷേ ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ചെറിയൊരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.

വരാന്തയിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ നിശ്ചലമായി.

മരക്കസേര.

അതേ കസേര.

അവൾ വിരലുകൾ അതിന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ വെച്ചു.

എത്രയോ വൈകുന്നേരങ്ങൾ.

എത്രയോ മണിക്കൂറുകൾ.

എത്രയോ രഹസ്യങ്ങൾ.

എത്രയോ പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾ.

അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

"നീ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?"

പിന്നിൽ നിന്ന് ശബ്ദം.

അവളുടെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി.

അവൾ തിരിഞ്ഞു.

അരുൺ.

വാതിലിനരികിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

മഴയുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവന്റെ രൂപം അവൾക്ക് ആദ്യം അല്പം പരിചയമില്ലാത്തതുപോലെ തോന്നി.

പിന്നെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളെ കണ്ടു.

അത് മതി.

പതിനഞ്ച് വർഷം ഇല്ലാതായി.

അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മാത്രം മാറാൻ അറിയില്ലായിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"നീ..."

അവൻ ചിരിച്ചു.

"ഞാൻ."

അവൾക്കും ചിരി വന്നു.

"ഒരുപാട് മാറിയല്ലോ."

"നീയും."