Chapter Title : മഴമേഘ പ്രാവുകൾ [DEXTER]
ഇരുന്നു.
“ഡി… പൊട്ടി എന്തിനാ കരയുന്നെ….”
അവൾക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിങ്ങുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാനായില്ല, പാവം. ഞാൻ എന്റെ കൈ ഞാൻ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചപ്പോ അത് വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമീറ.. നമ്മൾ ഇവിടെ നിന്നാലും ചിലപ്പോ ഡിഗ്രിക്ക് ചേർന്നാൽ ഹോസ്റ്റലിൽ നിക്കേണ്ടി വരില്ല? അതുപോലെ കണ്ടാൽ മതി.
ഞാൻ എന്റെ പേടി മറന്നുകൊണ്ട് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു….
“എനിക്കെന്തോ നിന്നെ വിട്ടു നില്കുന്നത് ആലോചിക്കാൻ വയ്യ…”
“എടി പൊട്ടി, നമ്മൾ ഒന്നല്ലേ ?
പിന്നെന്തേ ഒരേ കോളേജ് ആയിരിക്കും, ഹോസ്റ്റൽ അല്ലെ മാറുന്നുള്ളു….”
അവളെന്നെ മേലെ ചാഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പയ്യെ ബെഡിലേക്ക് കിടന്നു. അമീറയുടെ കണ്ണീരു എന്റെ ഷർട്ടിൽ ഒഴുകി നനഞ്ഞിരുന്നു.
“നിനക്കെന്നോട് ഇഷ്ടം ഉണ്ടേൽ പറ!
അതോ എല്ലാം …?…”
“എല്ലാം..!????….” എന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു.
“ഒന്നുല്ല..!!” അമീറ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ, ഞാനും കരഞ്ഞിരുന്നു.
അവൾ എന്റെ മേലെ കയറി കിടന്നുകൊണ്ട് കണ്ണീരു ഒഴുകും മുന്നേ നാവുകൊണ്ട് തൊട്ടു കുടിച്ചു.
“സോറി..ഞാൻ പെട്ടന്ന്..!!!…” അമീറ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“സാരമില്ല. ഇനി ഇങ്ങനെ പറയല്ലേ അമീറ…..”
അമീറ എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി ഒരു നിമിഷം അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് യാന്ത്രികമായി ചേർന്നു. എന്റെ പൊടിമീശയെ ചേർത്ത് അവൾ വായിലാക്കി ഉറിഞ്ചി.
ഞാനും എന്റെ തങ്കകുടത്തിന്റെ കൈകൊണ്ട് ഇറുകെ എന്നിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപിടിച്ചു.
അമീറ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ നനവൂറും റോസ് നാവിനെ ചുണ്ടിലൂടെ നീട്ടി വളച്ചു. ഞാൻ എന്റെ നാവുനീട്ടി അതിനെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ ചുണ്ടുകളുടെ ഇടയിലേക്ക്
💬 Comments
View all comments