Chapter Title : മഴനനഞ്ഞ പെണ്ണും അവളുടെ തീരാത്ത കഴപ്പും [കൊമ്പൻ]
എന്ന് മാത്രം.
കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം, സാഹസിക യാത്രകള്‍ ഏറെ പ്രിയമാണ് കീർത്തിക്ക്. പക്ഷെ അത്തരം സാഹസികതകള്‍ക്ക് അവളുടെ സമ പ്രായക്കാര്‍ ആയ കുട്ടികള്‍ക്ക് യാതൊരു താല്പര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
1971 ലെ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം, ആര്‍മിയില്‍ നിന്നും വോളണ്ടറി റിട്ടയര്‍ ആയി കല്യാണം കഴിച്ചു വല്ല ബിസിനെസ്സും ചെയ്തു ജീവിക്കാന്‍ ആയി നാട്ടില്‍ എത്തിയതായിരുന്നു ഞാന്‍.
ഒരു പട്ടാളക്കാരന്‍ ആയിരുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കണം അയല്‍ക്കാരി ആയ കീർത്തി എന്നെ ഈ സാഹസിക യാത്രക്ക് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
എന്റെ സ്ടാമിന അവള്‍ക്കു കാണിച്ചു കൊടുക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് അവളുടെ സൈക്കിളിന് പുറകെ ഓടാമെന്നു ഞാന്‍ നിര്‍ദേശിച്ചത്. ധാരാളം കയറ്റിറക്കങ്ങള്‍ ഉള്ള പാതയിലൂടെ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ പ്രയാണം. പരമാവധി വേഗത്തില്‍ തന്നെ കീർത്തി സൈക്കിള്‍ ഓടിച്ചു. പലപ്പോഴും അവളുടെ സൈക്കിളിനോപ്പം എത്താന്‍ ഞാന്‍ പാട് പെട്ടു.
ചില കയറ്റങ്ങളില്‍ കീർത്തി എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് സൈക്കിള്‍
ചവിട്ടുമ്പോള്‍ ജീന്‍സ്‌ പാന്റിനുള്ളില്‍ അവളുടെ ഹൃദയാകൃതിയിലുള്ള നിതംബങ്ങള്‍ അങ്ങുമിങ്ങും ചലിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ എന്റെ ഓട്ടം സാവധാനത്തില്‍ ആകും.
രണ്ടു കിലോ മീറ്റര്‍ പോയതറിഞ്ഞില്ല.കീർത്തി തന്നെ ആണ് മലയുടെ ചുവട്ടില്‍ ആദ്യം എത്തിയത്.
“മതിയായി മോളെ.. നമുക്ക് തിരിച്ചു പോകാം”. കിതപ്പടക്കാന്‍ ആയി ഞാന്‍ കുറച്ചു നേരം നിലത്തിരുന്നു.
“അങ്കിള്‍ കം ഓണ്‍ ….ഒരു പട്ടാളക്കാരന്‍ ഇങ്ങിനെ തളരരുത്. കുറെ ഏറെ സര്‍പ്രൈസ് ഈ യാത്രയില്‍ അങ്കിളിനെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്.”
ഈ ഉച്ച വെയിലത്ത്‌ ഈ കുട്ടി എന്ത് സര്‍പ്രൈസ് ആണ് മല മുകളില്‍ എനിക്ക് കരുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാന്‍ സംശയിച്ചു. മല കയറാന്‍ ആയി എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ പാന്റ്സിനുള്ളില്‍ നിന്നും
💬 Comments
View all comments