Chapter Title : മഴപെയ്തനേരം [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

രസികനാണ് എന്തുപറഞ്ഞാലും നർമം കൂട്ടിയെ സംസാരിക്കൂ… എപ്പോഴും നല്ല ചുറുചുറുക്ക്, റം പുള്ളിക്കൊരു വീക്നെസ് ആണ്… എന്നുവച്ച് മുഴുകുടിയനൊന്നുമല്ല, എന്നും രാത്രി ഭക്ഷണത്തിനു മുൻപ് രണ്ട് പെഗ്ഗ് നിര്‍ബന്ധമാണ്… അപ്പു പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവനായിരുന്നു മാഷിന്റെ ക്രൈം പാർട്ണർ, ഇപ്പൊ ചന്തുവും…

“സുഖാണോ മാഷേ…?”

അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു

“സുഖം…”

“ആഹാ… എല്ലാരുമൊണ്ടോ…”

ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറിവരുന്ന ശോഭയെ നോക്കി മാഷ് ചോദിച്ചു

“ഞങ്ങക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവര് നമ്മളെ തേടി വന്നില്ലെങ്കിലും നമ്മൾ തേടി ചെല്ലണ്ടേ അശോകേട്ടാ…”

ശോഭ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“ഏയ്‌… ഞാനിപ്പോ അങ്ങനെ പുറത്തോട്ടങ്ങും പോകാറില്ല, മാസത്തിലൊരിക്കൽ പെൻഷൻ വാങ്ങാൻ പോകും അത്രന്നെ…”

അശോകൻ മാഷ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

“പിന്നെ വേണ്ടത് ഒരുത്തൻ കൃത്യമായി എത്തിച്ചു കൊടുക്കുന്നുണ്ടല്ലോ…”

നിള ചന്തുവിനെ നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“എന്ത്… എന്ത് എത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്…? നിളേച്ചി ചുമ്മാ…”

ചന്തു പതറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“അല്ല… എല്ലാ ആഴ്ചയിലും ഒരു കുപ്പി റം കൊണ്ട് കൊടുക്കുന്നുണ്ടല്ലോ…”

നിള ചിരിയോളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“ഞാനോ…? എപ്പോ…?”

അവൻ നിഷ്കളങ്കനായി

“ദേ… ചന്തു വേണ്ടാ… ഞാനാ മാഷിന്റെ മുറി വൃത്തിയാക്കുന്നത്… ആ എന്നോട് വേണ്ടാ…”

നിള നെറ്റി ചുളിച്ചു

“അത്, ഒരു ഗുരുനാഥന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാധിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടത് ഒരു ശിഷ്യന്റെ കടമയല്ലേ… അല്ലെ മാഷേ…?”

ചന്തു മാഷിനെ കൂട്ടുപിടിച്ചു

“പിന്നേ… അങ്ങനെയുള്ളവരാണ് യഥാർത്ഥ ശിഷ്യൻമാർ… മാത്രോല്ല… എന്നും മൂന്ന് പെഗ്ഗ് അടിച്ചോളാൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… കേട്ടോടാ അപ്പു, അത് ആരോഗ്യത്തിന് നല്ലതാണത്രെ…”

മാഷ് അവനെ പിൻതാങ്ങി

“അതേത് ഡോക്ടർ…? ഞാൻ കേട്ടില്ലല്ലോ…”

നിള വിട്ടുകൊടുത്തില്ല

“ഡോക്ടർ ആ ഭാഗം പറഞ്ഞപ്പോ നീ മരുന്ന് മേടിക്കാൻ പോയിരുന്നു…”

മാഷ് വീണ്ടും സത്യസന്ധനായി, നിള വീണ്ടുമെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും മാഷ് ഇടയ്ക്ക് കയറി

“ഹ.. നീയിവർക്ക് കുടിക്കാനെന്തേലും എടുക്ക്… പിന്നല്ല…”

നിള അവരെ രൂക്ഷമായി നോക്കിയിട്ട് ശോഭയോടൊപ്പം അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി

“വാടോ… ഇരിക്ക്… എന്നിട്ട് തന്റെ വിശേഷങ്ങളൊക്കെപ്പറ…”

മാഷ് കസേരയിൽ ഇരുന്നിട്ട് പറഞ്ഞു

“എന്ത് വിശേഷം മാഷേ… ഞങ്ങളൊക്കെയല്ലേ വിശേഷങ്ങൾ… ഞങ്ങൾ പ്രവാസികൾക്കെല്ലാം വിശേഷങ്ങളെല്ലാം ഒരുപോലാ…”

അപ്പു പറഞ്ഞു

“നീ വന്നിട്ട് മാഷിനൊന്നും കൊണ്ട് വന്നില്ലേ…?”