മഴയത്തു വന്ന മോഹം 14 [Vashalan]

കനത്ത കുണ്ണപ്പാൽ സബീനത്തയുടെ പൂറിലേക്ക് ചീറ്റിച്ചു. അതേസമയം തന്നെ ഇത്തയ്ക്കും ഓർഗാസം വരികയും അവൾ സുഖം കൊണ്ട് വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞ് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നു വീഴുകയും ചെയ്തു.

​അല്പനേരത്തിന് ശേഷം, സബീനത്ത ശ്വാസം കിട്ടാതെ കിതച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ എന്റെ മടിയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. ഈ സമയം റീന മിസ്സ് ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പാൽ പുറത്തു വന്നിട്ടും എന്റെ കുണ്ണ ഒട്ടും തളരാതെ, ഇപ്പോഴും ഒരു ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ് പോലെ വീർത്ത് വിറച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ട് വിടർന്നു.

​മിസ്സ് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ സബീനത്തയെ നോക്കി പറഞ്ഞു: "ന്റെ പൊന്നോ സബീ... ഇതിന്റെ ഈ തഴുപ്പും

വീർപ്പും കണ്ടോ! വെറുതെയല്ല നീ പണ്ടേ ഇവനെ വളച്ചെടുത്തത്. ഇത്രയും വലിയ സാധനം കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ പിന്നെ ഏത് പെണ്ണാണ് വിട്ടു കൊടുക്കാത്തത്?"

​മിസ്സിന്റെ ആ പച്ചയായ മറുപടി കേട്ട് സബീനത്ത നാണത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവൾ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "അതെ റീനേ... ഇവന്റെ ഈ കരുത്ത് ഒരിക്കൽ അനുഭവിച്ചാൽ പിന്നെ അത് മതിയാവില്ലെന്ന് നിനക്കും ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായല്ലോ!" അവൾ എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി.

സബീനത്ത എന്റെ മുകളിൽ നിന്നും തളർന്നു താഴേക്ക് വീണപ്പോൾ, ആ മുറിയിൽ ഞങ്ങളുടെ മൂന്നുപേരുടെയും കിതപ്പും കാമത്തിന്റെ വന്യമായ ഗന്ധവും മാത്രം നിറഞ്ഞുനിന്നു. വല്ലാത്തൊരു തളർച്ചയോടെ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്നു. റീന മിസ്സിന്റെയും സബീനത്തയുടെയും

ശരീരങ്ങൾ വിയർപ്പുതുള്ളികളാൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ആ ലഹരിയിൽ ഞാൻ പതുക്കെ താഴേക്ക് നോക്കി. എന്റെ കുണ്ണ അപ്പോഴും തളരാതെ, ഒരു ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ് പോലെ വീർത്ത്, ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി വിറച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അത്രയും പാൽ പുറത്തു വന്നിട്ടും അതിന്റെ വീർപ്പും കടുപ്പവും ഒട്ടും കുറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ലഹരി പടരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

​റീന മിസ്സ് എന്റെ  കത്തിയുയർന്നു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിലേക്ക് ആർത്തിയോടെ നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "ഷാജൂ... നിനക്ക് മതിയായില്ലേടാ? ഈ സാധനം കണ്ടിട്ട് ഇതിന് ഇനിയും വിശപ്പുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ.". സബീനത്ത എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് ആശ്ചര്യത്തോടെ എന്റെ കവിളിൽ

പതുക്കെ കടിച്ചു. മുറിയിലെ  മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, തളർന്നു കിടക്കുന്ന ആ രണ്ട് നഗ്നസുന്ദരികളുടെയും നടുവിൽ എന്റെ കമ്പിയായി നിൽക്കുന്ന കുണ്ണ മാത്രം വന്യമായ ഒരു ആവേശം ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ടെന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നതുപോലെ തോന്നി.